ναιετάω
ναιετάω, to dwell
- 1 of persons, dwell, freq. in Ep.; τοὶ ἐπὶ χθονὶ ναιετάουσι Od. 6.153, cf. Hes. Th. 564; ᾗ ἔνι ναιετάασκε Od. 15.385: c. dat. loci, Λακεδαίμονι ν. Il. 3.387; Κρήτῃ Od. 17.523; ὑπὸ χθονί Hes. Th. 621; ὑπὸ ὅροις, ἀμφὶ . . θέμεθλα ναιετάοντες, Pi. O. 6.78, P. 4.180.
- 2 c. acc. loci, dwell in, inhabit, Λάρισαν, Ἰθάκην, etc., Il. 2.841, Od. 9.21, etc.; δώματα Hes. Th. 816.
- II of places, to be situated, lie, Il. 4.45, Od. 9.23; of buildings, 2.400, al.: hence, exist, Ἰθάκης ἔτι ναιεταούσης 1.404.—Ep. and Lyr. word, once in Trag., in part. ναιετῶν cj. Dind. metri gr. in S. Ant. 1123 (lyr.).
1. van pers. wonen; met acc. bewonen.
2. van plaatsen zich bevinden, gelegen zijn:
2) von Ländern, Städten, Häusern, bewohnt sein, gelegen sein ; νῆσοι πολλαὶ ναιετάουσι, Od. 9.23 ; οἶκον εὖ μάλα ναιετάοντα, 4.96 ; Ἰθάκης ἔτι ναιεταώσης, 1.404 ; πόλεις εὖ ναιεταώσας, δόμους εὖ ναιετάοντας werden von Einigen als ein Wort zusammengeschrieben.
[in form frequentative fr. ναίω1.]
Fem. pple. ναιετάουσα, -ης, ναιετόωσα, -ης Il. 2.648, Il. 3.387, Il. 6.415 : Od. 1.404, Od. 8.574.
3 sing. pa. iterative ναιετάασκε Il. 11.673, Il. 17.308 : Od. 15.385.
3 pl. ναιετάασκον Il. 2.539, 841. (περι-)
- 1
To live, dwell, abide, have one’s home : λακεδαίμονι ναιετοώσῃ (in . . .) Il. 3.387. Cf. Il. 7.9, Il. 11.673 : Od. 6.153, 245, Od. 15.255, 360, 385, Od. 17.523.
- 2
Of cities, by a sort of personification, to stand, have their place : Ἰθάκης ἔτι ναιεταούσης (while . . .stands) Od. 1.404. Cf. Il. 4.45.
So of islands, to lie Od. 9.23.
Sim. with εὖ
, of cities, houses, etc., to have a fair exposure or aspect, be pleasant to dwell in : πόλεις εὖ ναιετοώσας Il. 2.648, δόμους εὖ ναιετάοντας Il. 6.370= 497, Il. 11.769. Cf. Il. 6.415 : Od. 2.400, Od. 4.96, Od. 8.574, Od. 17.28, 85 = 178, 275, 324= Od. 21.242, Od. 19.30 = Od. 21.387, Od. 20.371, Od. 22.399, Od. 24.362. - 3
To live in, dwell in, have one’s home in, inhabit, hold, have : Ἰθάκην Od. 9.21. Cf. Il. 2.539, 841, Il. 17.172, 308.
- 1
- 1dwell ὑπὸ Κυλλάνας ὄρος, Ἁγησία, μάτρωες ἄνδρες ναιετάοντες O. 6.78 ἀμφὶ Παγγαίου θεμέθλοις ναιετάοντες ἔβαν P. 4.180 κεῖνος ἀμφʼ Ἀχέροντι ναιετάων ἐμὰν γλῶσσαν εὑρέτω κελαδῆτιν N. 4.85
- 1of persons, to dwell, often in Hom. and Hes.
- 2c. acc. loci, to dwell in, inhabit, Hom., Hes.
- IIof places, to be situated, lie, Hom.: hence to exist, Ἰθάκης ἔτι ναιεταούσης Il.
-
…ἄλλα πέρ ἐσσʼ ἀνοήμων. ἀλλʼ ἄγε δὴ φραζώμεθʼ ὅπως ἔσται τάδε ἔργα. ἠὲ σὺ πρῶτος ἔσελθε δόμους εὖ ναιετάοντας, δύσεο δὲ μνηστῆρας, ἐγὼ δʼ ὑπολείψομαι αὐτοῦ · εἰ δʼ ἐθέλεις, ἐπίμεινον, ἐγὼ δʼ εἶμι προπάροιθε…
Homer, Odyssey
-
…γελάσας προσέφη ἑκάεργος Ἀπόλλων · ὦ πέπον, ἠπεροπευτά, δολοφραδές, ἦ σε μάλʼ οἴω πολλάκις ἀντιτοροῦντα δόμους εὖ ναιετάοντας ἔννυχον οὐ χʼ ἕνα μοῦνον ἐπʼ οὔδεϊ φῶτα καθίσσαι, σκευάζοντα κατʼ οἶκον ἄτερ ψόφου, οἷʼ ἀγορεύεις · πολλοὺς…
NA, Homeric Hymns
-
…Κνωσόν τʼ εἶχον Γόρτυνά τε τειχιόεσσαν, Λύκτον Μίλητόν τε καὶ ἀργινόεντα Λύκαστον Φαιστόν τε Ῥύτιόν τε, πόλεις εὖ ναιετοώσας, ἄλλοι θʼ οἳ Κρήτην ἑκατόμπολιν ἀμφενέμοντο. τῶν μὲν ἄρʼ Ἰδομενεὺς δουρὶ κλυτὸς ἡγεμόνευε Μηριόνης τʼ ἀτάλαντος Ἐνυαλίῳ ἀνδρειφόντῃ…
Homer, Iliad
-
…ἔστι πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ. ἤτοι γὰρ πατέρʼ ἁμὸν ἀπέκτανε δῖος Ἀχιλλεύς, ἐκ δὲ πόλιν πέρσεν Κιλίκων εὖ ναιετάουσαν Θήβην ὑψίπυλον · κατὰ δʼ ἔκτανεν Ἠετίωνα, οὐδέ μιν ἐξενάριξε, σεβάσσατο γὰρ τό γε θυμῷ, ἀλλʼ ἄρα…
Homer, Iliad
-
…σὺ τοῖος ἐὼν ὑπέροπλον ἔειπες ; ὢ πόποι ἦ τʼ ἐφάμην σὲ περὶ φρένας ἔμμεναι ἄλλων τῶν ὅσσοι Λυκίην ἐριβώλακα ναιετάουσι · νῦν δέ σευ ὠνοσάμην πάγχυ φρένας οἷον ἔειπες, ὅς τέ με φῂς Αἴαντα πελώριον οὐχ ὑπομεῖναι. οὔ…
Homer, Iliad
-
…ἐᾶσαι · καὶ γὰρ ἐγὼ σοὶ δῶκα ἑκὼν ἀέκοντί γε θυμῷ · αἳ γὰρ ὑπʼ ἠελίῳ τε καὶ οὐρανῷ ἀστερόεντι ναιετάουσι πόληες ἐπιχθονίων ἀνθρώπων, τάων μοι περὶ κῆρι τιέσκετο Ἴλιος ἱρὴ καὶ Πρίαμος καὶ λαὸς ἐϋμμελίω Πριάμοιο. οὐ γάρ…
Homer, Iliad
-
…τέκε Μαῖα, Ἄτλαντος θυγάτηρ, Διὸς ἐν φιλότητι μιγεῖσα, αἰδοίη · μακάρων δὲ θεῶν ἀλέεινεν ὅμιλον, ἄντρῳ ναιετάουσα παλισκίῳ · ἔνθα Κρονίων νύμφῃ ἐυπλοκάμῳ μισγέσκετο νυκτὸς ἀμολγῷ, εὖτε κατὰ γλυκὺς ὕπνος ἔχοι λευκώλενον Ἥρην · λάνθανε δʼ…
NA, Homeric Hymns
-
…Ἀπόλλων θῆκε βροτῶν ὄχʼ ἄριστον, ἐπεὶ θάνεν Ἀμφιάραος · ὅς ῥʼ Ὑπερησίηνδʼ ἀπενάσσατο πατρὶ χολωθείς, ἔνθʼ ὅ γε ναιετάων μαντεύετο πᾶσι βροτοῖσιν. τοῦ μὲν ἄρʼ υἱὸς ἐπῆλθε, Θεοκλύμενος δʼ ὄνομʼ ἦεν, ὃς τότε Τηλεμάχου πέλας ἵστατο…
Homer, Odyssey
-
…ἀγώμενος ἠδὲ καὶ εἶδος καὶ μέγεθος · κατένασσε δʼ ὑπὸ χθονὸς εὐρυοδείης. ἔνθʼ οἵ γʼ ἄλγεʼ ἔχοντες ὑπὸ χθονὶ ναιετάοντες εἵατʼ ἐπʼ ἐσχατιῇ, μεγάλης ἐν πείρασι γαίης, δηθὰ μάλʼ ἀχνύμενοι, κραδίῃ μέγα πένθος ἔχοντες. ἀλλά σφεας…
Hesiod, Theogony
-
…, κλυτὰν ὃς ἀμφέπεις Ἰταλίαν, μέδεις δὲ παγκοίνοις, Ἐλευσινίας Δηοῦς ἐν κόλποις, Βακχεῦ Βακχᾶν ὁ ματρόπολιν Θήβαν ναιετῶν παρʼ ὑγρῶν Ἰσμηνοῦ ῥείθρων ἀγρίου τʼ ἐπὶ σπορᾷ δράκοντος σὲ δʼ ὑπὲρ διλόφου πέτρας στέροψ ὄπωπε λιγνύς, ἔνθα Κωρύκιαι…
Sophocles, Antigone