νεοπλουτοπόνηρος
νεοπλουτοπόνηρος, wicked from new-gotten wealth
νεο-πλουτοπόνηρος, ον,
- wicked from new-gotten wealth, Cratin. 208.
νεοπλουτο·πόνηρος, ος, ον, coquin nouvellement enrichi, Crat. (Com. fr. 2, 133).
Étym. νεόπλουτος, πονηρός.
νεοπλουτοπόνηρος, durch neu erworbenen Reichtum schlecht, Cratin. bei St.B. s.v. Δούλων πόλις ; vgl. Lobeck Phryn. 661.