νεοπαθής
νεοπαθής, in new sorrow, fresh-mourning
νεο-πᾰθής, ές,
- = νεοπενθής I, A. Eu. 514 (lyr.).
νεο·παθής, ής, ές [ᾰ] dont la souffrance est récente, Eschl. Eum. 514.
Étym. ν. πάθος.
νεοπαθής, ές, in frischem Schmerz, τεκοῦσα νεοπαθής, Aesch. Eum. 489.
νεοπαθής
νεο-πᾰθής, ές
πάθος
= νεοπενθής, Aesch.