νεοχμός

νεοχμ-ός, όν,

• = νέος, new, always of things (exc. S. Ant. 156 (anap.)), μέλος ν. ἄρχε Alcm. 1; νεοχμοῖς δὲ δὴ νόμοις Ζεὺς . . κρατύνει A. Pr. 150 (lyr.); κακόν Id. Pers. 693, E. Hipp. 866 (lyr.); τί φροιμιάζῃ ν.; Id. IT 1162, cf. Tr. 260 (lyr.); μῦθοι ib. 231 (anap.): rare in Com. (only in lyr.), ν. ἄθυρμα Cratin. 145; τέρας Ar. Ra. 1372, Th. 701: also in Ion. (never in Att.) Prose, fresh, ν. ποιέειν τὸ φάρμακον Hp. Mul. 2.133. Adv. -μῶς ib. 1.16.
• • II drastic, ν. τι ποιέειν, i.e. mutiny, Hdt. 9.99, 104; οὐδενὶ ν. ἀρεσκόμενος D.C. 38.3. [νεο̆χμ-, A. Pers. l.c., E. Tr. 231, Ba. 216, etc.]

νεοχμός, = νέος ; νεοχμὸν τέρας, Ar. Th. 701, neu, unerwartet, τί δʼ ἐστὶν οὕτω νεοχμὸν ἐξαίφνης, Soph. Phil. 741, vgl. Ant. 157 ; öfter bei Eur., νεοχμῶν μύθων ταμίας, Troad. 231, νεοχμὸν κακόν, Hipp. 866, Bacch. 216 ; νεοχμόν τι ποιέειν, von Neuerungen im Staate, Her. 9.99, 104 ; Sp., wie Luc.

νεοχμός ², οῦ (ὁ) = νεόχμωσις DC. 38.3.

νεοχμός, όν = νέος

• • Inew, Aesch., Eur., Ar.
  • IIof political innovations, νεοχμόν τι ποιέειν, νεοχμόω, Hdt.