ξεινίζω
ξεινίζω, ξεινίη, ξεινικός, ξείνιον, ξείνιος,
- v. ξενίζω, ξενία, ξενικός...
ξεινίζω, ξεινικός, ξείνιος, etc., v. ξενίζω, ξενικός, ξένιος, etc.
ξεινίζω, ion, u. ep. = ξενίζω.
ξεινίζω
[ξεῖνος.]
1 pl. fut. ξεινίσσομεν Od. 7.190.
Aor. ἐξείνισσα Il. 3.207 : Od. 19.194, Od. 24.266, 271.
2 sing. ξείνισας Od. 19.217. ξείνισσας Od. 24.288.
3 sing. ξείνισε Il. 6.217. ξείνισσε Il. 3.232, Il. 6.174.
Infin. ξεινίσαι Od. 14.322.
To receive or entertain hospitably, treat as an honoured guest Il. 3.207, 232, Il. 6.174, 217 : Od. 3.355, Od. 7.190, Od. 14.322, Od. 19.194 = Od. 24.271, Od. 19.217, Od. 24.266, 288.