ξεναγωγός
ξεν-ᾰγωγός, όν, later form for ξεναγός II, f.l. in Th. 2.75 and Plu. Ages. 36.
ξεν·αγωγός, ός, όν [ᾰ] c. le préc. Plut. M. 553d.
Étym. ξ. ἄγω.
ξεναγωγός, = ξεναγός, Sp., auch früher als v.l. , vgl. Lobeck Phryn. 430.