ξενοδόχος
ξενο-δόχος, v. ξενοδόκος.
ξενο·δόχος, ος, ον, qui accueille les étrangers, hospitalier, Jambl. V. Pyth. p. 113 ||
➳ Ion. ξεινοδόκος, Il. 3, 354 ; Od. 8, 542, etc.
Étym. ξένος, δέχομαι.
ξενοδόχος, = ξενοδόκος, Sp.