οἰνοπότης
οἰνοπότης, wine-bibber
οἰνοπότ-ης, ου, ὁ,
- wine-bibber, Anacr. 97, Call. Epigr. 36 Pf., Plb. 20.8.2, LXX Pr. 23.20, Ev.Matt. 11.19:—fem. οἰνοπότις, ιδος, ἡ, Anacr. 162, Ar. Th. 393 (v. οἰνοπίπης).
οἰνο·πότης, ου (ὁ) buveur de vin, Call. Ep. 38, 1 ; Pol. 20, 8, 2.
Étym. οἶν. πότης.
οἰνοπότης, ὁ, Weintrinker, Zecher ; Pol. 20.8.2 ; Matth. 11.19.