οἰνόπεδον Save Bailly 2024 Pape οἰνό·πεδον, ου (τὸ) coteau planté de vigne, vignoble, Il. 9, 579 ; Thgn. 838 ; Thcr. Idyl. 24, 129 ; Plut. M. 604b. Étym. neutre du suiv. οἰνόπεδον, τό, Weinland, Weinberg ; τέμενος οἰνοπέδοιο Il. 9.579, vgl. Od. 1.193, 11.193.