οἶος
οἶος, alone, lone, lonely
- alone, lonely, freq. in Hom. and Hes., thrice in Pi., once in A., twice in S. (v. infr.):—Special usages:
- 1 defined by the addition of other words, οἶ. ἄνευθʼ ἄλλων Il. 22.39; οἶ . . ., νόσφιν δεσποίνης Od. 14.450; οὐκ οἶ., ἅμα τῷ γε . . not alone, but . ., Il. 2.822, cf. Od. 1.331, al.; οἶ. ἐν ὄρφνᾳ Pi. O. 1.71, cf. P. 1.93; οἶ. (prob. cj.) ἐξέβης λαθών S. Fr. 22: neut. οἶον as Adv., γαστέρες οἶον naught but . ., Hes. Th. 26; οἶον μὴ . . only let not . ., A. Ag. 131 (lyr.); οὐ . . οἶον, ἀλλʼ . . not only . ., but . ., IG 3.171B22.
- 2 strengthd., εἷς οἶος, μία οἴη, one alone, one only, Il. 4.397, 18.565, al.; dual, δύʼ οἴω 24.473, Od. 14.94: pl., δύʼ οἴους 3.424; δύʼ οἶαι 16.245.
- 3 sts. c. gen., οἴη γάρ ῥα θεῶν alone, the only one, of the gods, Il. 11.74; τῶν οἶος ib. 693; οἶος θεῶν Pi. Fr. 93.
- 4 with a Prep., οἴη ἐν ἀθανάτοισιν alone among the immortals, Il. 1.398; οἶος μετὰ τοῖσι Od. 3.362: but οἶον ἀπʼ ἄλλων alone from, apart from, 9.192; οἶον ἀπʼ ἀνθρώπων 21.364; πῶς ἂν . . ἀπὸ σεῖο . . λιποίμην οἶ.; Il. 9.438; οἶ. Ἀτρειδῶν δίχα clam Atridis, S. Aj. 750.
- II single in its kind, unique, excellent, ὃς δέ μοι οἶ. ἔην . ., Ἕκτορα Il. 24.499. (Cf. OPers. aiva- ‘oneʼ: I.-E. oi-wo-, akin to oi-no-, v. οἴνη (B).)
-η, -ον.
- 1
With no one near, unaccompanied, alone, by oneself : καθήμενος οἶος Il. 8.207. Cf. Il. 2.822, Il. 3.143, Il. 8.444, Il. 9.438, Il. 12.349, etc. : Od. 1.331, Od. 2.11, 70, Od. 4.367, Od. 9.188, Od. 10.281, etc.
- 2
Without countenance, support or aid, from one’s own resources, alone, by oneself : οἶον μάχεσθαι Il. 4.156. Cf. Il. 4.304, Il. 5.304, Il. 7.42, Il. 13.481 (in my need), Il. 16.100, 243, etc. : ὃν αὐτὸς κτήσατο οἶος Od. 14.450. Cf. Od. 1.79, Od. 9.410.
For οἰόθεν οἶος
see οἰόθεν. - 3
With no one or nothing in the same predicament or case or doing the same thing, with no one having the same ability, alone, only, nothing but : ὄφραμὴ οἶος ἀγέραστος ἔω Il. 1.118, κλέος οἶον ἀκούομεν Il. 2.486, ὅς μοι οἶος ἔην
(i.e. the others count for nothing) Il. 24.499. Cf. Il. 1.198, 398, Il. 2.247, Il. 5.641, Il. 6.403, Il. 9.190, 638, Il. 11.74, etc. : Od. 1.13, 354, Od. 2.84, Od. 3.424, Od. 6.139, Od. 8.230, Od. 10.95, Od. 14.244, 482, Od. 16.133, Od. 22.130, etc. - 4
In neut. οἶον
as adv., only, solely, exclusively : οὐδʼ ἔτι κεῖνον στεναχίζω οἶον, ἐπεὶ... (I have not only to mourn my loss, for . . .) Od. 1.244. Cf. Il. 9.355.
- 1
- 1alone οἶος ἐν ὄρφνᾳ ἄπυεν O. 1.71 ὀπιθόμβροτον αὔχημα δόξας οἶον ἀποιχομένων ἀνδρῶν δίαιταν μανύει P. 1.93 ἀλλʼ οἶος ἄπλατον κεράιζε θεῶν Τυφῶνα Ζεὺς fr. 93. ]αν ὀιοσου[ P. Oxy. 2445. fr. 7.
- Ialone, lone, lonely, though it can often only be rendered by an adv. alone, only, Hom., Hes.; οἶος ἄνευθʼ ἄλλων Il.;—with negat., οὐκ οἶος, ἅμα τῷγε. ., not alone, but. ., Il.;—neut., οἶον as adv., Il.
- 2strengthd., εἷς οἶος, μία οἴη one alone, one only, Hom.; in dual, δύο οἴω Hom.; in pl., δύο οἴαι Od.:—rare in Attic
- 3c. gen., οἴη θεῶν alone of the gods, Il.; so, οἴη ἐν ἀθανάτοισιν alone among the goddesses, Il.; οἶος μετὰ τοῖσι Od.; but, οἶος ἀπʼ ἄλλων alone from, apart from, Od.; οἶος Ἀτρειδῶν δίχα, clam Atridis, Soph.
- IIsingle in its kind, unique, excellent, Il.
-
…τοῖος ἔην ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν. τῷ ἴκελος κατέδυ Τρώων πόλιν, οἱ δʼ ἀβάκησαν πάντες · ἐγὼ δέ μιν οἴη ἀνέγνων τοῖον ἐόντα, καί μιν ἀνηρώτων · ὁ δὲ κερδοσύνῃ ἀλέεινεν. ἀλλʼ ὅτε δή μιν ἐγὼ λόεον καὶ…
Homer, Odyssey
-
…ἅμα πάντες σύνδυο κοιμήσαντο κατὰ σκιόεντας ἐναύλους · αὐτὴ δʼ ἐς κλισίας εὐποιήτους ἀφίκανε · τὸν δʼ εὗρε σταθμοῖσι λελειμμένον οἶον ἀπʼ ἄλλων Ἀγχίσην ἥρωα, θεῶν ἄπο κάλλος ἔχοντα. οἳ δʼ ἅμα βουσὶν ἕποντο νομοὺς κατὰ ποιήεντας πάντες ·…
NA, Homeric Hymns
-
…ἐπικλείουσʼ ἄνθρωποι, ἥ τις ἀκουόντεσσι νεωτάτη ἀμφιπέληται. σοί δʼ ἐπιτολμάτω κραδίη καὶ θυμὸς ἀκούειν · οὐ γὰρ Ὀδυσσεὺς οἶος ἀπώλεσε νόστιμον ἦμαρ ἐν Τροίῃ, πολλοὶ δὲ καὶ ἄλλοι φῶτες ὄλοντο. ἀλλʼ εἰς οἶκον ἰοῦσα τὰ σʼ αὐτῆς…
Homer, Odyssey
-
…ῥεῖα δʼ ἐπαΐξασκε πολὺν καθʼ ὅμιλον ὀπάζων. ἀλλʼ οὐχ ᾕρει φῶτας ὅτε σεύαιτο διώκειν · οὐ γάρ πως ἦν οἶον ἐόνθʼ ἱερῷ ἐνὶ δίφρῳ ἔγχει ἐφορμᾶσθαι καὶ ἐπίσχειν ὠκέας ἵππους. ὀψὲ δὲ δή μιν ἑταῖρος ἀνὴρ ἴδεν ὀφθαλμοῖσιν Ἀλκιμέδων…
Homer, Iliad
-
…ἄροτρον ἶσον θυμὸν ἔχοντε τιταίνετον · ἀμφὶ δʼ ἄρά σφι πρυμνοῖσιν κεράεσσι πολὺς ἀνακηκίει ἱδρώς · τὼ μέν τε ζυγὸν οἶον ἐΰξοον ἀμφὶς ἐέργει ἱεμένω κατὰ ὦλκα · τέμει δέ τε τέλσον ἀρούρης · ὣς τὼ παρβεβαῶτε μάλʼ ἕστασαν ἀλλήλοιιν .…
Homer, Iliad
-
…γὰρ θαῦμʼ ἐτέτυκτο πελώριον, οὐδὲ ἐῴκει ἀνδρί γε σιτοφάγῳ, ἀλλὰ ῥίῳ ὑλήεντι ὑψηλῶν ὀρέων, ὅ τε φαίνεται οἶον ἀπʼ ἄλλων. δὴ τότε τοὺς ἄλλους κελόμην ἐρίηρας ἑταίρους αὐτοῦ πὰρ νηί τε μένειν καὶ νῆα ἔρυσθαι, αὐτὰρ…
Homer, Odyssey
-
…πρῶτʼ ἐπετέλλετο · τοὺς γὰρ ἀνώγει σφοὺς ἵππους ἐχέμεν μηδὲ κλονέεσθαι ὁμίλῳ · μηδέ τις ἱπποσύνῃ τε καὶ ἠνορέηφι πεποιθὼς οἶος πρόσθʼ ἄλλων μεμάτω Τρώεσσι μάχεσθαι, μηδʼ ἀναχωρείτω · ἀλαπαδνότεροι γὰρ ἔσεσθε. ὃς δέ κʼ ἀνὴρ ἀπὸ ὧν ὀχέων…
Homer, Iliad
-
…πάρος περ ζαχρηεῖς τελέθουσι κατὰ κρατερὰς ὑσμίνας. εἰ δέ σφιν καὶ κεῖθι πόνος καὶ νεῖκος ὄρωρεν, ἀλλά περ οἶος ἴτω Τελαμώνιος ἄλκιμος Αἴας, καί οἱ Τεῦκρος ἅμα σπέσθω τόξων ἐῢ εἰδώς. ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἄρα οἱ…
Homer, Iliad
-
…ὥς δʼ αὖ νῦν μοι ἄγασθε, θεοί, βροτὸν ἄνδρα παρεῖναι. τὸν μὲν ἐγὼν ἐσάωσα περὶ τρόπιος βεβαῶτα οἶον, ἐπεί οἱ νῆα θοὴν ἀργῆτι κεραυνῷ Ζεὺς ἔλσας ἐκέασσε μέσῳ ἐνὶ οἴνοπι πόντῳ. ἔνθʼ ἄλλοι μὲν πάντες ἀπέφθιθεν…
Homer, Odyssey
-
…θεὰ λευκώλενος Ἥρη ἄμφω ὁμῶς θυμῷ φιλέουσά τε κηδομένη τε · στῆ δʼ ὄπιθεν, ξανθῆς δὲ κόμης ἕλε Πηλεΐωνα οἴῳ φαινομένη · τῶν δʼ ἄλλων οὔ τις ὁρᾶτο · θάμβησεν δʼ Ἀχιλεύς, μετὰ δʼ ἐτράπετʼ, αὐτίκα δʼ ἔγνω…
Homer, Iliad