οἷος

οἷος, οἵα, Ion. οἵη, οἷον, (ὅς)

• such as, of what sort, relat. and indirect interrog. Pron., correl. to direct interrog. ποῖος, indef. ποιός, demonstr. τοῖος: ὅσσος ἔην οἷός τε Il. 24.630; ὁσσάτιόν τε καὶ οἷον 5.758: c. acc., οἶδʼ ἀρετὴν οἷός ἐσσι what a man for valour, 13.275: freq. to be rendered by an Adv., οἷος πόλεμόνδε μέτεισι as he rushes into war, ib. 298, etc.:—Usage:
• • I οἷος in an independent sentence as an exclam. of astonishment, ὢ πόποι . ., οἷον ἔειπες Il. 7.455; οἷ. τὸ πῦρ what a fire is this ! A. Ag. 1256, cf. Pers. 733, al.; οἷ. εἰργάσασθε Pl. R. 450a; οἷ. ἄνδρα λέγεις ἐν κινδύνῳ εἶναι Id. Tht. 142b; οἷα ποιεῖς Id. Euthphr. 15e, etc.: so in neut. as Adv., v. infr. V.1.
  • • 2 in indirect sentences, S. OT 624, 1402, 1488, etc.; ὁρᾶτε δὴ ἐν οἵῳ ἐστέ X. Cyr. 3.2.12; ὁρῶν ἐν οἵοις ἐσμέν Id. An. 3.1.15.
  • II more freq. as relat. to a demonstr. τοῖος, τοιόσδε, τοιοῦτος, or to ὁ, ὅδε, as τῷ ἴκελον, οἷόν ποτε Δαίδαλος ἤσκησεν Il. 18.591; θέαμα τοιοῦτον οἷ. καὶ στυγοῦντʼ ἐποικτίσαι S. OT 1296: but the demonstr. Pron. is freq. omitted, οὐ γὰρ ἐμὴ ἲς ἔσθʼ οἵη πάρος ἔσκεν Il. 11.669, etc.; οἷ. καὶ Πάρις . . ᾔσχυνε like as Paris also . ., A. Ag. 399 (lyr.), cf. Pers. 21, al.: with δή added, τοιόνδʼ, οἷ. δὴ σύ such as you surely are, Il. 24.376, v. infr. V. 2: with περ added, οἵη περ φύλλων γενεή, τοίη δὲ καὶ ἀνδρῶν just such as . ., 6.146, cf. A. Ag. 607, 1046, X. Cyr. 1.6.19: very freq. with τε added (this οἷός τε must be distd. from οἷός τε c. inf., v. infr. III.2), οἷός τε πελώριος ἔρχεται Ἄρης Il. 7.208, cf. 17.157, Od. 7.106, etc.; οἷός που 20.35: οἷός τις, οἷόν τι generalizes a Comparison, the sort of person who . ., thing which . ., Il. 5.638, Od. 9.348; οἶσθα εἰς οἷόν τινα κίνδυνον ἔρχει . .; Pl. Prt. 313a; with attraction of οἷος to the case of its antecedent (which may follow instead of preceding), οἵοις περ σὺ χρώμενοι συμβούλοις D. 24.185; and with further attraction of the subject of the relat. clause, οὐ γάρ πω τοίους ἴδον ἀνέρας . ., οἷον Πειρίθοον (for οἷος Πειρίθοος) Il. 1.263; πρὸς ἄνδρας τολμηρούς, οἵους καὶ Ἀθηναίους Th. 7.21, cf. X. Mem. 2.9.3; περὶ τοῦ τοιούτου . ., οἵου τοῦ ἑνός Pl. Prm. 161b.
  • • 2 οἷος, οἵα, οἷον freq. introduce an ‘indirect exclamation’, giving the reason for what precedes, ἄνακτα χόλος λάβεν, οἷον ἄκουσε because of what he heard, Il. 6.166, cf. Od. 17.479; ἐμακάριζον τὴν μητέρα οἵων τέκνων ἐκύρησε Hdt. 1.31; ἀγανάκτησιν ἔχει ὑφʼ οἵων κακοπαθεῖ Th. 2.41; τὴν ἐμαυτοῦ τύχην [ἀπέκλαον], οἵου ἀνδρὸς . . ἐστερημένος εἴην Pl. Phd. 117c, cf. S. OT 701.
    • 3 sts. in Hom. οἷος introduces the reason for saying what is said, ὠκύμορος . . ἔσσεαι, οἷʼ ἀγορεύεις Il. 18.95, cf. Od. 4.611; αἲ γάρ με θυμὸς ἀνείη ὤμʼ ἀποταμνόμενον κρέα ἔδμεναι, οἷα ἔοργας Il. 22.347.
    • 4 οἷα δὴ εἴπας saying so and so, Hdt. 1.86 (cf. ὅσος III.2): later with other Particles, v. infr. VI.
    • 5 οὐδὲν οἷον . . thereʼs nothing like . ., ἀλλʼ οὐδὲν οἷ. ἐστʼ ἀκοῦσαι τῶν ἐπῶν thereʼs nothing like hearing the verses, Ar. Av. 966, cf. Lys. 135; οὐδὲν γὰρ οἷ. ἀκούειν αὐτοῦ τοῦ νόμου D. 21.46, cf. Pl. Grg. 447c, 481b, X. Oec. 3.14.
    • 6 never used like Adv. οἷον (infr. V. I) with an Adj. = how, for in Il. 11.653, οἶσθα . . οἷ. ἐκεῖνος δεινὸς ἀνήρ = what manner of man, namely dread, cf. 15.94, 21.108, Od. 19.493, etc.
    • 7 as indef., a sort or kind of . ., ὁ δʼ ἕτερος οἷός ἐστιν οἰκουρὸς μόνον only a kind of watch-dog, Ar. V. 970; so with Adj., ἀφόρητος οἷος . . κρυμός of an intolerable kind, Hdt. 4.28; θαυμαστὸς οἷος of a wonderful nature, Luc. Zeux. 6; οἷος ἔμπειρος πολέμου rather skilled in war, D. 2.18; οἷον τετανότριχα rather straight-haired, Pl. Euthphr. 2b; freq. with Sup., χωρίον οἷον χαλεπώτατον country of a very difficult kind, X. An. 4.8.2, cf. Ar. Eq. 978, Ach. 384, Pl. Ap. 23a; ἀνὴρ οἷος κράτιστος Arist. EN 1165b27; κόλπος οἷος βαθύτατος Ael. NA 14.26: in some of these passages with Sup. it is possible to take οἷος as relat., supplying δυνατόν, cf. ξύμμαχος ἔσομαι οἷος ἂν δύνωμαι ἄριστος IG 1(2).39.28.
  • III οἷος c. inf. implies fitness or ability for a thing, οὐ γὰρ ἦν ὥρα οἵα τὸ πεδίον ἄρδειν fit for watering, X. An. 2.3.13, cf. Pl. Grg. 487d; οἷοι φιλεῖν, μισεῖν, etc., D. 25.2, etc.: freq. with τοιοῦτος expressed, τοιοῦτός τις οἷ. διαπονεῖσθαι Pl. Cra. 395a, cf. R. 415e; τὸ πρᾶγμα μέγα . . καὶ μὴ οἷ. νεωτέρῳ βουλεύσασθαι not proper for a young man to advise upon, Th. 6.12: without inf., λόγους οἵους εἰς τὰ δικαστήρια Pl. Euthd. 272a.
  • • • b οἷός εἰμι I intend, ἐβιάζετο . . καὶ οἷος ἦν ἐξευρεῖν τὴν θύραν Lys. Fr. 159 S., cf. D. 4.9, al., Is. 8.21; οἷος ἦν κατεσθίειν was on the point of eating, Antig. Car. ap. Ath. 7.345d.
    • 2 more freq. οἷός τε c. inf., fit or able to do, λιποίμην οἷός τʼ . . ἀέθλια κάλʼ ἀνελέσθαι Od. 21.117 (preceded by τοῖον ib. 173), Hdt. 1.29, 67, 91; λέγειν οἷός τε κἀγώ Ar. Eq. 343, cf. Th. 3.16, Isoc. 8.69, etc.; inclined to . ., Plb. 3.90.5, J. AJ 4.6.3: most freq. in neut. sg. and pl., οἷόν τε [ἐστί] it is possible to . ., Th. 1.80, etc.; οἷά τε [ἐστί] Hdt. 1.194, etc.; a dat. is sts. added, μὴ οἷόν τε εἶναι ἐμοὶ κωλῦσαι Th. 7.14.
    • 3 without inf., πάνυ προθύμως ὡς οἷός τʼ ἦν ἐπήραξεν Pl. Prt. 314d: but mostly in neut., οἷόν τε [ἐστίν] it is possible, Isoc. 9.9; οὐχ οἷόν τε ἐστίν Ar. Nu. 198, etc.: with Sup., καλὸν ὡς οἷόν τε μάλιστα Pl. Prt. 349e; ὡς οἷόν τε σμικρότατα Id. Prm. 144b; ὡς οἷόν τε διὰ βραχυτάτων Id. Grg. 449d: without Sup., φρίττειν . . ποιεῖ ὡς οἷόν τε πάντας Id. R. 387c (dub. l.); ὡς οἷόν τε sts. so far as possible, of what cannot be done completely, D. 8.75, Arist. Pol. 1313a39, Luc. Im. 3.
  • IV sts. twice in the same clause, οἷʼ ἔργα δράσας οἷα λαγχάνει κακά after what deeds what sufferings are his ! S. El. 751; ἱερῶν οἵαν οἵων χάριν ἠνύσω what thanks for what offerings ! Id. Tr. 994, cf. 1045, E. Alc. 144: so in Prose, X. Cyr. 4.5.29, Pl. Smp. 195a.
  • V as Adv. in neut. sg. οἷον, in Poets and Ion. Prose also pl. οἷα, how, οἷον δή νυ θεοὺς βροτοὶ αἰτιόωνται Od. 1.32, cf. Il. 5.601, 13.633, 15.287: also with Adjs., οἷον ἐερσήεις how fresh, 24.419; οἷον δὴ Μενέλαον ὑπέτρεσας seeing how thou didst shrink from M., Il. 17.587, cf. 21.57. (Regul. Adv. οἵως is rare, as in Hp. Epid. 6.7.2, f.l. in Ar. V. 1363; οἷος ὢν οἵ. ἔχεις in what a state art thou for such a man! S. Aj. 923; οἵως τέ σφʼ ἐσάωσα A.R. 4.786.)
  • • 2 as, just as, οἷον ὅτε . . Il. 14.295: also neut. pl. οἷα, οἷά τις . . ἀηδών A. Ag. 1142 (lyr.), cf. S. Tr. 105 (lyr.), etc.: so οἷά τε in Hom., οἷά τε ληϊστῆρες Od. 3.73, cf. 9.128, Hdt. 2.175: strengthd. by Particles, οἷα δή Th. 8.84, Pl. Smp. 219e, R. 467b; οἷα δή που Ael. NA 1.14: later a double form occurs, οἷον ὡς . . Demetr. Eloc. 94, Sch.D.T. p.113 H.; οἷον ὥσπερ . . Phryn. PS p.80 B., dub. in Plu. Vind. 2.563f.
    • • b as for instance, Pl. Sph. 218e, Arist. GC 333a11, etc.; οἷον τί λέγεις; as for example, what do you mean ? Pl. Tht. 207a, cf. Od. 4.271, where οἷον is Adj.
      • c in numerical estimates, about, οἷον δέκα σταδίους Th. 4.90; μῆκος οἷον ἐπὶ δέκα δακτύλους IG 2(2).1457.17.
      • d οἷον parenthetically prefixed to any word or phrase, as it were, so to speak, οἷον υἱεῖς γνησίους Pl. Phdr. 278a, cf. Cra. 396a, Arist. HA 532a6, GA 753a33; τῶν οἷον προγυμναζομένων M.Ant. 6.20; τοῦ οἷον δόγματος D.L. 9.69; τὴν . . οἷον φάτταν the ring-dove of my parable, Pl. Tht. 199b.
      • e οἷον explanatory, that is to say, τὸ νῦν ῥηθησόμενον, οἷον . . what I am about to mention, viz., Arist. PA 639b6, cf. GC 333a11, al.; κατὰ τὸ μέσον, οἷον κατὰ τὴν συμβολὴν τῶν ἐν αὐτοῖς διαγωνίων in the middle, i. e. at the intersection of their diagonals, Procl. Hyp. 3.16, cf. 22, Hsch. s.v. οἰοφάγῳ, al.
    • 3 like ὡς, ἅτε, with a part., οἷα ἀπροσδοκήτου κακοῦ γενομένου Th. 2.5, cf. 8.95, Pl. Smp. 203b.
    • 4 οὐχ οἷον or μὴ οἷον, folld. by ἀλλʼ οὐδέ or ἀλλὰ μηδέ, not only not . ., but not even . ., Plb. 1.20.12, D.S. 3.18, Phld. Rh. 2.249 S., etc.
  • VI strengthd. with various Particles, οἷος δή, v. supr. 11.4: οἱοσδήποτε, οἱαδήποτε, οἱονδήποτε, of such and such a kind, Arist. EN 1114b17; οἱοσδηποτοῦν, of whatever kind, Hero *Geom. 12.30, al., BGU 895.28 (ii A. D.), Paul.Aeg. 6.88; οἱοσδήπως, OGI 521.4 (Abydos, v/vi A. D.); οἱοσδητισοῦν, ib. 515.16 (Mylasa, iii A. D.); οἱοσοῦν, Just. Nov. 30.7.1; οἱοσποτοῦν, Arist. Top. 146b26; οἱοστισοῦν, v. l. in Dsc. 2.76.13. [οῐ is found in Il. 13.275, Od. 7.312; and sts. in Trag., as A. Ag. 1256, esp. in the form οἷός τε S. OT 1415, OC 262, 803, al.]

οἷος, relativ. zum Fragewort ποῖος, qualis, so beschaffen wie, oft einfach durch wie zu übersetzen, οἷος δὲ βροτολοιγὸς Ἄρης πόλεμόνδε μέτεισιν, Il. 13.298, wie Arcs in den Kampf geht ; – zunächst
   a) in Vergleichungen und Zusanimenstellungen ; sich bestimmt auf das Demonstrativum τοῖος beziehend, ἀκουέμεν ἀοιδοῦ τοίου, οἷος ὅδʼ ἐστίν, einen solchen Sänger zu hören, wie der hier ist, Od. 1.371, οὐ γάρ πω τοίους ἴδον ἀνέρας, οἷον Πειρίθοον, Il. 1.263 ; οἵη περ φύλλων γενεή, τοιήδε καὶ ἀνδρῶν, 6.146 ; auch auf das einfache Demonstrativum bezüglich, χορὸν τῷ ἴκελον, οἷόν ποτε Δαίδαλος ἤσκησεν, 18.591 ; so τοιοῦτον, οἷον καὶ στυγοῦντʼ ἐποικτίσαι, Soph O.R. 1295 ; O.C. 874 ; ἔρημον ἐν κακοῖσι τοῖσδʼ οἵοις ὁρᾷς, Phil. 469 ; τοιοῦτός τις, οἷος, Plat. Crat. 395a u. A.; – häufiger mit ausgelassenem Demonstrativum, welches leicht zu ergänzen ist, στιβαρώτερον οὐκ ὀλίγον περ ἢ (τοῖον) οἵῳ Φαίηκες ἐδίσκεον, Od. 8.188 ; τίνες, οἷʼ ἐγώ, μογοῦσιν, Aesch. Prom. 606 ; Soph. δοκῶ γὰρ οἷον εἶπας ἄντρον εἰσορᾶν, Phil. 27 ; πράξεις οἷον ἂν θέλῃς, O.C. 960, öfter ; πάρεστι παῖς Ὀλυμπίου Διὸς –, οἷον ἔρνος οὔτις ἂν τέκοι θεός, Aesch. Eum. 636 ; in Prosa überall ; οὐδὲν οἷον τὸ αὐτὸν ἐρωτᾶν, Nichts ist so wie das Selbstfragen, dies ist das Beste, Plat. Gorg. 447c ; die Attraktion zu merken, nach der man sagte οὐκ ἄν που περὶ τοῦ τοιούτου ὁ λόγος εἴη οἵου τοῦ ἐνός, über ein solches, wie das Eine ist, Parm. 161b ; σχεδὸν εἰπεῖν οἵῳ γε ἐμοὶ παντάπασιν ἄπορον, für τοιούτῳ, οἷος ἐγώ εἰμι, Soph. 237c ; γνόντες τοῖς οἵοις ἡμῖν τε καὶ ὑμῖν χαλεπὴν εἶναι δημοκρατίαν, Xen. Hell. 2.3.25 ; χαρίζομαι οἵῳ σοι ἀνδρί, = ἀνδρὶ τοιούτῳ, οἷος σὺ εἶ, Mem. 2.9.3 ; πρὸς ἄνδρας τολμηροὺς οἵους καὶ Ἀθηναίους, zu solch verwegenen Männern, wie auch die Athener sind, Thuc. 7.21 ; Sp., wie noch Luc. sagt ἀνδρὶ οἵῳ σοὶ πολεμιστῇ μονομαχῆσαι, Tox. 11. Auffallender sind die Beispiele, wo der Deutlichkeit wegen das subj. in dem Relativsatz unverändert im nom. bleibt, νεανίας δʼ οἵους σὺ διαδεδραμηκότας, Ar. Ach. 601 ; οὐκ ἔφασαν δὲ τῶν οἵων περ αὐτὸς ὄντων, Xen. Hell. 1.4.16 ; οἵοις περ σὺ συμβούλοις, Dem. 24.185, wo Bekker οἷός περ gegen alle mss. geschrieben, wie er auch Aesch. 2.151 τρισμυρίους οἷός περ σύ nach einer Handschrift für οἵους schreibt ; auch Vrbdgn, wie συγγράφεσθαι λόγους οἵους εἰς τὰ δικαστήρια, solche Reden, wie sie für die Gerichte passen, Plat. Euthyd. 272a ; mit dem superlat., καί ποτε ὄντος πάγου οἵου δεινοτάτου, Symp. 220b, was vollständig heißen müßte τοιούτου, οἷος δεινότατός ἐστιν, da einst eine Kälte war, so wie die schrecklichste ist, wie sie am schrecklichsten ist ; πολλαὶ ἀπέχθειαί μοι γεγόνασι καὶ οἷαι χαλεπώταται, Apel. 23a ; Her. ἀφόρητος οἷος κρυμός, 4.28 ; ἐδόκει τοιοῦτος εἶναι, οἷος ἂν εἴη ἄριστός γε ἀνήρ, Xen. Mem. 4.8 a.c.; χωρίον οἷον χαλεπώτατον, An. 4.8.2, ganz wie sonst ὡς gebraucht wird ; Arist. Eth. 9.3 u. Sp.
   b) in indirekter Frage, von welcher Art, was für ein, u. im verwundernden oder unwilligen Ausruf, Hom. u. Folgende überall ; οἶσθα, οἷος ἐκεῖνος δεινὸς ἀνήρ, Il. 11.653 ; οἶσθα καὶ αὐτή, οἷος ἐκείνου θυμός, 15.94 ; γνοίης χʼ οἵου φωτὸς ἔχεις θαλερὴν παράκοιτιν, 3.53 ; οἷον δὴ τὸν μῦθον ἐπεφράσθης ἀγορεῦσαι, welch eine Rede hast du doch da vorzubringen gewußt ! Od. 5.183, vgl. Il. 5.601 ; im neutr., οἷον δή νυ θεοὺς βροτοὶ αἰτιόωνται, wie beschuldigen doch die Sterblichen die Götter, Od. 1.32, vgl. Il. 13.633, 17.587, 21.57 ; ὦ πούς, οἷά μʼ ἐργάσει κακά, Soph. Phil. 775 ; ὧ τλῆμον, οἷον ἔργον εἴργασαι, Ant. 1213, öfter ; οἷον τὸ πῦρ, Aesch. Ag. 1229 ; δέρκου, οἵαις ὑπʼ αὐτοῦ πημοναῖσι κάμπτομαι, Prom. 306 ; σκέψας, οἷός σε χειμὼν ἔπεισι, 1017 ; λέξω, οἵας γʼ ἀρᾶται καὶ κατεύχεται τύχας, Spt. 615, wo man freilich, wie in der Mehrzahl der Beispiele, auch ein Demonstrativum ergänzen kann, aber diese Ergänzung nicht mehr im Bewußtsein der Sprache liegt, obwohl die eigentliche Form der indirekten Frage ὁποῖος ist ; ὅταν προδείξῃς, οἷόν ἐστι τὸ φθονεῖν, Soph. O.R. 624 ; ἀκούετʼ οἷα φθέγγεται, O.C. 885 ; φράσουσα, οἷα πάσχω, Trach. 532 ; γνώσεταί γε τότʼ ἤδη ὁ δῆμος, οἷος οἷον θρέμμα γεννῶν ἠσπάζετο, Plat. Rep. VIII.569b ; ὁρᾶτε δή, ἐν οἵῳ ἐστέ, in was für einer vage ihr seid, Xen. Cyr. 3.2.12 ; ὁρῶν, ἐν οἵοις ἐσμέν, An. 3.1.15 ; wohin auch folgende Beispiele zu rechnen sind : αἰσχύνεσθαί μοι δοκῶ, οἵους ἡμῶν γνώσεσθε τοὺς ἐν τῇ χώρᾳ ὄντας ἀνθρώπους, An. 1.7.4, wenn man mit Krüger dem Sinne nach ἐνθυμούμενος ergänzt ; 7.4.1 ὅπως φόβον ἐνθείη καὶ τοῖς ἄλλοις, οἷα πείσονται. – Gewöhnlich pflegt man solche Verbindungen so zu erklären, daß οἷος für ὅτι τοῖος gesetzt sei, κατοικτείρων τήν τε γυναῖκα, οἵου ἀνδρὸς στέροιτο καὶ τὸν ἄνδρα, οἵαν γυναῖκα οὐκέτʼ ὄψοιτο, Xen. Cyr. 7.3.13. Man muß hierbei von einfachen Verbindungen ausgehen, wie ὠκύμορος δή μοι, τέκος, ἔσσεαι, οἷʼ ἀγορεύεις, Il. 18.95, eigtl. κατὰ τοιαῦτα, οἷα ἀγ., nach dem, was du sagst, aus dem zu schließen, was du sprichst ; αἵματός εἰς ἀγαθοῖο, οἷʼ ἀγορεύεις, Od. 4.611 ; οἷά μʼ ἔοργας, nach dem, was du mir getan hast, Il. 22.347. Aehnlich τὸν δὲ ἄνακτα χόλος λάβεν, οἷον ἄκουσεν, Il. 6.166, nach dem, was er gehört, oder weil er solches gehört hatte, also ganz wie ὅτι τοῖον ἤκουσεν ; und mit einer dem lat. quae est tua humanitas entsprechenden Wendung, οἷος ἐκείνου θυμὸς ὑπέρβιος, οὔ σε μεθήσει, wie sein Herz ist, d.i. da sein Herz so ist, nach seinem Uebermute, Od. 15.212, vgl. Il. 18.262 ; ganz ähnlich πρὸς οἷα δουλείας ζυγὰ χωροῦμεν, οἷοι νῷν ἐφεστᾶσι σκοποί, Soph. Aj. 925, da solche Späher dabei stehen ; τίς δὲ τολμήσει κλύων τὰ τοῦδʼ ἕπεσθαι τἀνδρός, οἷʼ ἐθέσπισεν, nach dem, was er weissagte, da er solches geweissagt, O.C. 1430, vgl. 818 ; Trach. 790 ; ἔσται ταπεινός, οἷον ἐξαρτύεται γάμον γαμεῖν, Aesch. Prom. 910 ; αἱ Ἀργεῖαι ἐμακάριζον τὴν μητέρα, οἵων τέκνων ἐκύρησε, Her. 1.31, eigentlich ein Uebergreifen der direkten Rede in die indirekte : welche Kinder hat sie ! wo wir einen einfacheren Zusammenhang des Satzes zu haben glauben, wenn wir übersetzen »daß sie solche Kinder habe« ; τῷ πολεμίῳ ἀγανάκτησιν ἔχει ὑφʼ οἵων κακοπαθεῖ (direkt klagt er ὑφʼ οἵων κακοπαθῶ), Thuc. 2.41, was man erkl. durch ὅτι ὑπὸ τοιούτων κακοπαθεῖ ; vgl. ἡ ἄλλη αἰκία οὐδʼ ἃς ῥᾳδία ἐδοξάζετο, ἄλλως τε καὶ ἀπὸ οἵας λαμπρότητος εἰς οἵαν ταπεινότητα ἀφῖκτο, 7.75, wo man wie in der obigen Stelle des Xen. leicht auch ein ἐνθυμουμένοις ergänzt oder übersetzt »zumal da man aus solchem Glanz in solches Elend gekommen« ; τὴν ἐμαυτοῦ τύχην ἀπέκλαιον, οἵου ἀνδρὸς ἑταίρου ἐστερημένος εἴην, ich beklagte mein Geschick, welches Mannes ich beraubt sei, Plat. Phaed. 117c, vgl. Symp. 209d u. Hom. Ζεῦ πάτερ, οὐ νεμεσίζῃ Ἄρει τάδε ἔργα, ὁσσάτιον καὶ οἷον ἀπώλεσε λαόν, zürnst du nicht, was für eine Schar und wie viele hat er gemordet ! Il. 5.757, wo wir freilich auch sagen können ὅτι τοσοῦτον καὶ τοιοῦτον λαὸν ἀπώλεσεν, daß er eine so große und solch eine Schar getötet hat, Vgl. noch ἦ μάλα μευ καταδάπτετʼ ἀκούοντος φίλον ἦτορ, οἷά φατε μνηστῆρας ἀτάσθαλα μηχανάασθαι, Od. 16.92, u. 17.160, wo nach einer Weissagung über die nahe bevorstehende Ankunft und Rache des Odysseus hinzugefügt wird οἷον ἐγὼν οἰωνὸν – ἐφρασάμην (man vergleiche das unter ὁ, ἡ, τό über den relativen Gebrauch Gesagte, was von anderer Seite diesem ähnlich ist); wir übersetzen »solch ein Vogelzeichen« oder »denn solch ein V.« bemerkte ich. S. noch Od. 17.479, 8.12.
   c) die nähere Beziehung der Art und Weise wird zuweilen durch einen acc. ausgedrückt, οἶδʼ ἀρετὴν οἷός ἐσσι, was für ein Mann an Trefflichkeit du bist, Il. 13.275 ; häufiger durch einen inf., οἷος ἐκεῖνος ἔην τελέσαι ἔργον τε ἔπος τε, Od. 2.272, so wie jener war, ein Werk zu vollenden, d.i. so tüchtig wie er war in der Ausführung eines Werkes ; ὁ δʼ ἔπειτα νόον σχέθε τόνδʼ ἐνὶ θυμῷ, οἷος ἐκεῖνος ἔην βουλευέμεν ἠδὲ μάχεσθαι, Od. 14.490 ; οὐ γὰρ ἦν ὥρα οἵα τὸ πεδίον ἄρδειν, Xen. An. 2.3.13 ; δοκεῖ μοι τὸ πολὺ τῶν ἀνθρώπων οἷον ἕπεσθαι, Cyr. 2.2.23 ; mit vorhergehendem τοιοῦτος läßt es sich dann oft sodaß übersetzen, θέαμαδʼ εἰσόψει τάχα τοιοῦτον οἷον καὶ στυγοῦντʼ ἐποικτίσαι, Soph. O.R. 1295, ein solches Schauspiel, wie es auch der Feind bejammert, so daß auch der Hassende Mitleid empfindet ; τοιοῦτον ἐκβέβηκεν, οἷον ὑμῖν θαῦμʼ ἀνέλπιστον μαθεῖν, Trach. 669, vgl. O.C. 1402 ; τοιοῦτός τις, οἷος διαπονεῖσθαι καὶ καρτερεῖν, Plat. Crat. 395a ; μὴ τοιοῦτοι ἔσονται οἱ πολῖται οἷοι πονηροῦ τινος ἔργου ἐφίεσθαι, Xen. Cyr. 1.2.3 ; und ohne vorausgehendes Demonstrativum, οἵ γε ἀγαθοὶ δίκαιοί τε καὶ οἷοι μὴ ἀδικεῖν, von der Art, daß sie nicht Unrecht tun, Plat. Rep. I.334d, vgl. Prot. 352c, Phaedr. 256a, Phaed. 80a ; οὐ γὰρ ἦν οἷος ἀπὸ παντὸς κερδᾶναι, Xen. Mem. 2.9.3 ; ἦν δὲ οὗτος μηδὲν ἧσσον ἥδεσθαι, Hell. 6.3.3. – Wie bei Hom. zu οἷος auch sonst das bei Relativis oft gebrauchte τέ hinzutritt (s. unter τέ), οἷός τε πελώριος ἔρχεται Ἄρης, wie Ares daher kommt, Il. 7.208, vgl. 17.157, Od. 7.106, 11.536, so tritt es auch in dieser Vrbdg ein, οὐ γάρ τοι σέ γε τοῖον ἐγείνατο πότνια μήτηρ, οἷόν τε ῥυτῆρα βιοῦ τʼ ἔμεναι καὶ ὀϊστῶν, 21.172, nicht als einen solchen, den Bogen zu spannen, d.i. daß du ein Spanner des Bogens sein solltest, vgl. 19.160, 21.117 ; u. so ist οἷος τε c. inf. herrschend geworden in der Bdtg im Stande sein, geschickt sein, Etwas zu tun, d.i. ich kann es tun, u. im neutr. οἷόν τέ ἐστιν, esistmöglich, τί σοι οἷοί τε θνητοὶ τῶνδʼ ἀπαντλῆσαι πόνων, Aesch. Prom. 84, vgl. 107 ; πείθειν οἷός τʼ εἶ, Soph. O.C. 807 ; O.R. 24 ; λέγειν οἷός τʼ ἀνήρ, Eur. Bacch. 270, öfter ; Ar. u. in Prosa überall ; οὐκ οἷοί τε ἦσαν αὐτὸ ποιῆσαι, Her. 1.29 ; ἀνευρεῖν οὐκ οἷοί τε ἐγινέατο, 1.67 ; οὐκ οἷόν τε ἐγένετο παραγαγεῖν μοίρας, es war nicht möglich, 1.91 ; οὐκ οἷά τε εἶναι ἰδεῖν τὸ πρόσω, 4.31 ; ἕως ἔτι τὸ πέλαγος οἷόν τε περαιοῦσθαι, Thuc. 7.47, so lange es noch möglich ; u. so öfter mit Auslassung von εἶναι, vgl. Xen. An. 2.2.3, 3.3.15 ; ὥστʼ αὐτῷ οἷός τʼ ἐγενόμην ἀποκρίνασθαι, Plat. Rep. I.336a ; οἷόν τε οἴει, hältst du es für möglich, VI.486a ; οἷόν τε ὄν, da es möglich ist, Crit. 46a ; auch bei superl., ὡς οἷόν τε μάλιστα, so sehr wie möglich, Prot. 349e, ὡς οἷόν τε σμικρότατα, Parm. 144b ; ὡς οἷόν τε μάλιστα πεφυλαγμένως, Xen. An. 2.4.24 ; οὐχ οἷόν τε ἦν αὐτῷ σωθῆναι, Antiph. 1.8 ; Sp., bei denen es auch zuweilen die Geneigtheit Etwas zu tun ausdrückt, wie wir wohl auch sagen : er ist im Stande dies zu tun, für »er ist nicht abgeneigt«, Pol. οὐ γὰρ οἷος ἦν συγκαταβαίνειν εἰς τὰς διαλύσεις, 25.5.11, οὐχ οἷοί τε ἦσαν ἐπιτρέπειν, 1.26.2, vgl. 3.88.8, 90.5, öfter. – Weil so οἷός τε den Attikern sehr geläufig wurde, schrieb man es auch als ein Wort und hat in neuester Zeit auch wohl angefangen ihm nur einen Akzent zu geben (οἱός τε), was aber keine Nachahmung verdient.
   d) die Attiker verdoppeln gern das Wort in demselben Satze, ἱερῶν οἵαν οἵων ἐπί μοι χάριν ἠνύσω Soph. Tr. 990, λεύσσετε οἷα πρὸς οἵων ἀνδρῶν πάσχω Ant. 933, öfter ; οἵας οἷος ὢν ἁμαρτάνεις, Eur. Alc. 142 ; οἷος οἵων αἴτιος ὢν τυγχάνει, Plat. Symp. 195a ; σκέψαι δέ, οἵῳ ὄντι μοι περὶ σὲ οἷος ὢν περὶ ἐμὲ ἔπειτά μοι μέμφῃ, Xen. Cyr. 4.5.29, vergleiche mein Betragen gegen dich mit deinem gegen mich, und dann tadele mich.
e) die Konstruktion des οἷος mit dem dat. ist sehr zweifelhaft, denn Hes. O. 314 hilft die richtige Interpunktion Göttlings: δαίμονι δʼ, οἷος ἔησθα, τὸ ἐργάζεσθαι ἄμεινον, ohne daß man ἶσος zu ändern hätte, vgl. τοιοῦτος. – Adverbial wird oft οἷον, bei Dichtern u. Her. auch οἷα gebraucht, wie, welches auch zu Adjectivis gesetzt wird, οἷον ἐερσήεις, wie frisch, Il. 24.419, οἷα ἀτάσθαλα, Od. 16.93. – Am häufigsten dient es dazu, ein Beispiel oder eine Vergleichung einzuführen ; auch Ausdruck einer indirekten Frage und eines verwundernden Ausrufs, wie das adj., oft durch δή verstärkt, οἷον δὴ Μενέλαον ὑπέτρεσας Il. 17.587, οἷον ὅτε πρῶτον λίπον Ἑλλάδα 9.447, οἷον ἅπαντες ἧσθε Od. 2.239 ; oft bei Plat., οἷον τοὺς αἰσχρούς Prot. 323, οἷον τοιόνδε λέγω Gorg. 464a ; οἷόν ποτε καὶ Παρμενίδῃ παρεγενόμην Soph. 217c ; οἷον ἐπίδειξιν ποιούμενον, gleichsam, wie δεῖν τοὺς τοιούτους λόγους αὑτοῦ λέγεσθαι οἷον υἱεῖς γνησίους εἶναι, solche Reden sind gleichsam wie echte Kinder, Phaedr. 278a ; und bei partic., wie quippe, οἷον δὲ διὰ χρόνου ἀφιγμένος ἀσμένως ᾖα, Charmid. u. A.; οἷον δὴ εὐωχίας οὔσης, Symp. 203b ; auch οἷα, für »zum Beispiel«, Rep. IX.575b ; οἷα δή Her. 2.82. – Spätere verdoppeln auch οἷον ὡς, οἷον ὥσπερ, ὡς οἷον, ὡς οἷα, vgl. Lobeck zu Phryn. 427 ; οἷον γοῦν oft S.Emp.
Bei Pol. ist οὐχ οἷον – ἀλλʼ οὐδέ ich will nicht sagen, nicht nur nicht, – sondern nicht einmal, 1.20.12, 3.82.5 (wie S.Emp. adv.log. 2.345); auch οὐχ οἷον μόνον – ἀλλὰ καί, 18.18.11. – Auch das
• adv. οἵως findet sich, οἷος ὢν οἵως ἔχεις, Soph. Aj. 906 ; Ar. Vesp. 1363. – In der Vrbdg mit Partikeln, οἷός περ, wie ja auch, οἷος δή, οἷος οὖν, οἷος δήποτε, behalten diese ihre eigentliche Bedeutung.
[Die erste Silbe wird von Hom. zuweilen verkürzt, Il. 13.275, 18.105, Od. 7.312, 20.89, u. so oft bei den Atikern, z.B. bei Soph. oft im zweiten Fuße des Trimeters, O.R. 1415, O.C. 263, 807, Trach. 739, immer in der Formel οἷός τε ; spätere schlechte Dichter brauchen sogar das fem. οἵα als Pyrrhichius, s. Jacobs AP LXV.]

οἷος

-η, -ον (scanned Il. 13.275, Il. 18.105 : Od. 7.312, Od. 20.89).

• • 1
  • • a

      Of such nature, kind or sort as, such as : οἷος πάρος εὔχεαι εἶναι Il. 4.264. Cf. Il. 5.126, 304, Il. 7.208, Il. 9.105, 447, etc. : ἀνὴρ οἷος Ὀδυσσεὺς ἔσκεν Od. 2.59. Cf. Od. 2.118, Od. 3.480, Od. 5.422, Od. 15.379, Od. 19.255, etc.

      Correlative with τοῖος. See τοῖος 1.a. See also τοιόσδε 1.a, τοιοῦτος.

    • b

      With infin., such as to . . . : οἷός τε πατρὸς ἀέθλια ἀνελέσθαι Od. 21.117. Cf. Od. 19.160, Od. 21.173.

      Introducing similes Il. 4.75, Il. 5.554, Il. 7.63, Il. 11.62, etc. : Od. 6.102.

  • 2

    With subj. in conditional relative sentences. For the examples and constructions see Table at end III.B.a 1, (D) (20) (31).

  • 3

    In causal sense (= ὅτι τοῖος) : τὸν χόλος λάβεν οἷον ἄκουσε (because of what he had heard) Il. 6.166, οἷʼ ἀγορεύεις (since you say such things) Il. 18.95. Cf. Il. 2.320, Il. 5.758, Il. 14.95, Il. 24.630, etc. : οἷʼ ἀγορεύεις (to judge by what you say) Od. 4.611, οἷος κεῖνος ἔην βουλευέμεν (for such a man he was to . . .) Od. 14.491. Cf. Od. 5.183, 303, Od. 17.479, Od. 18.143, 338, Od. 22.217, etc.

    Giving a reason in anticipation : οἷος κείνου θυμὸς ὑπέρβιος, οὔ σε μεθήσει Od. 15.212. Cf. Il. 8.450, Il. 18.262 : Od. 17.514.

  • 4

    Exclamatory in advbl. and other constructions : οἷον δὴ θαυμάζομεν Ἕκτορα (to think how we . . . !) Il. 5.601, οἷόν τινά φασι βίην Ἡρακληείην εἶναι (what a man they say he was !) 638, οἷον ἔειπες (what a thing is this that you have said !) Il. 7.455. Cf. Il. 13.633 (even as now . . .), Il. 15.287, Il. 17.471, 587 (if now you . . .), Il. 21.57, etc. : Od. 1.32 (to think how . . .!), 410, Od. 4.242, Od. 11.429, 519, Od. 17.248, etc.

  • 5

    In object clauses, of what nature, kind or sort, what kind of a . . ., what : γνοίης χʼ οἵου φωτὸς ἔχεις παράκοιτιν Il. 3.53. Cf. Il. 2.192, 194 (what he said), Il. 5.222, Il. 11.653, Il. 15.94, 97, etc. : οὐκ ἀΐεις οἱον κλέος ἔλλαβεν; Od. 1.298. Cf. Od. 4.689, Od. 8.244, Od. 9.348, Od. 15.20, Od. 19.219, etc.

  • 6

    In neut. οἷον as adv. (see also (4)).

  • • a

      Even as, as : οἷον ὅτε πρωτόν περ ἐμισγέσθην φιλότητι Il. 14.295. Cf. Od. 19.233.

    • b

      In what manner, how : οὐχ ὁράᾳς οἷον . . .; Il. 15.555.

      With an adj., how : οἷον ἐερσήεις κεῖται Il. 24.419. Cf. Od. 19.494.

    • c

      Seeing that : οἷον ἔθʼ εὕδεις Il. 24.683. Cf. Od. 2.239, Od. 14.392.

  • 7

    In neut. pl. οἷα as adv.

  • • a

      Even as, as : οἷα θεάων λεπτὰ ἔργα πέλονται Od. 10.222. Cf. Od. 8.365.

      With τε Od. 8.160, Od. 9.128, Od. 11.364, 536, Od. 15.324.

    • b

      Even as, like.

      With τε: οἷά τε φύλλα Od. 7.106. Cf. Od. 3.73=Od. 9.254.

οἷος (-ος, -ον, -οι; -ας, -αν, -αις; -ον nom., acc., -α nom., acc.)

• 1 rel.,
• • a c. antecedent, such as εὑρίσκοντο θεῶν παλάμαις τιμάν, οἵαν οὔτις Ἑλλάνων δρέπει P. 1.49 γένοιʼ οἷος ἐσσὶ μαθών P. 2.72 Χίρωνα· οἷος ἐὼν θρέψεν ποτὲ τέκτονα P. 3.5 ἐξ ἐπέων κελαδεννῶν τέκτονες οἷα σοφοὶ ἅρμοσαν P. 3.113 προγόνων· οἷοι Λιβύσσας ἀμφὶ γυναικὸς ἔβαν Ἴρασα πρὸς πόλιν P. 9.105 μέρος ἕκαστον οἷον ἔχομεν βρότεον ἔθνος N. 3.73 (ἔρωτες) οἷοι καὶ Διὸς Αἰγίνας τε λέκτρον ποιμένες ἀμφεπόλησαν Κυπρίας δώρων N. 8.6
  • b without antecedent: n. pl. nom., acc., such as, (as) when ἀγλαίζεται δὲ καὶ μουσικᾶς ἐν ἀώτῳ, οἷα παίζομεν φίλαν ἄνδρες ἀμφὶ θαμὰ τράπεζαν O. 1.16 ναυσίστονον ὕβριν ἰδὼν τὰν πρὸ Κύμας, οἷα Συρακοσίων ἀρχῷ δαμασθέντες πάθον P. 1.73 οὐδʼ ἀπάταισι θυμὸν τέρπεται ἔνδοθεν, οἷα ψιθύρων παλάμαις ἕπετʼ αἰεὶ βροτῷ P. 2.75 ἰαχὰν ὑμεναίων, ἅλικες οἷα παρθένοι φιλέοισιν ἑταῖραι ἑσπερίαις ὑποκουρίζεσθʼ ἀοιδαῖς P. 3.18 ἤρατο τῶν ἀπεόντων· οἷα καὶ πολλὰ πάθον P. 3.20 λάμπει δὲ σαφὴς ἀρετὰ ἔν τε γυμνοῖσι σταδίοις σφίσιν ἔν τʼ ἀσπιδοδούποισιν ὁπλίταις δρόμοις, οἶά τε χερσὶν ἀκοντίζοντες αἰχμαῖς, καὶ λιθίνοις ὁπότʼ ἐν δίσκοις ἵεν (constr. dub.: θαυμαστικῶς expll. Σ.) I. 1.24 Πελασγὸν ἵππον ἢ κύνα Ἀμυκλάιαν μιμέο, ο ἀνὰ Δώτιον ἀνθεμόεν πεδίον πέταται (Reinach: οἷος codd., def. Galavotti RFIC, 1962, 41) *fr. 107a. 4.*
  • c introducing comparisons, like ἀγωνίας δʼ ἕρκος οἷον, σθένος P. 5.113 οἷοι δʼ ἀρετὰν δελφῖνες ἐν πόντῳ (sc. εἰσί) I. 9.6
• 2 exclamatory. οἷον δʼ ἐν Μαραθῶνι μένεν ἀγῶνα O. 9.89 τέρας μὲν θαυμάσιον προσιδέσθαι, θαῦμα δὲ καὶ παρεόντων ἀκοῦσαι, οἷον Αἴτνας ἐν μελαμφύλλοις δέδεται κορυφαῖς P. 1.27 “θυμὸν γυναικὸς καὶ μεγάλαν δύνασιν θαύμασον, οἷον ἀταρβεῖ νεῖκος ἄγει κεφαλᾷ” P. 9.31 οἷον αἰνέων κε Μελησίαν ἔριδα στρέφοι (Didymus: οἷον Aristarchus) N. 4.93 ἀνὰ δʼ ἄγαγον ἐς φάος οἵαν μοῖραν ὕμνων I. 6.62 n. pl. pro adv., ὢ πόποι, ο ἀπατᾶται φροντὶς ἐπαμερίων fr. 182. [οἷα τειχίζωμεν ἤδη ποικίλον κόσμον (codd. vulgo: εἶα unus cod. ante corr.) fr. 194. 2.]
• 3 introducing indir. quest. ἦ κεν ἀμνάσειεν οἵαις ἐν πολέμοισι μάχαις παρέμειν P. 1.47 γνόντα τὸ πὰρ ποδός, οἵαις εἰμὲν αἴσας P. 3.60 ἄκουσεν Δαναόν ποτʼ ἐν Ἄργει, οἷον εὖρεν τεσσαράκοντα καὶ ὀκτὼ παρθένοισι γάμον P. 9.113 ε]ἰδότες οἵαν Βρομίου [τελε]τὰν ἵσταντι Δ. 2. 6.
• 4 fragg. ]ι οἷά ποτε Θήβᾳ[ Pae. 18.8 ]οἷον [ὄ]χημα λιγ[υ fr. 140b. 8.

οἷος : relative word, (such) as, of what sort (qualis), with antecedent τοῖος expressed or implied. It may be causal in effect, also exclamatory, αἵματος εἶς ἀγαθοῖο, φίλον τέκος, οἷʼ ἀγορεύεις, ‘such words you speak,’ = ὅτι τοῖα, Od. 4.611; οἷον δή νυ θεοὺς βροτοὶ αἰτιόωνται, ‘how mortals do, etc.!’ Od. 1.32; foll. by inf., as implying capability, οἷος ἐκεῖνος ἔην βουλευέμεν, ‘such a man was he to plan,’ Od. 14.491; freq. the neut. οἷον, οἷα, as adv., as, how, what (sort), etc. οἷα τε in comparisons, οἷον δή exclamatory and causal, Od. 9.128, Od. 11.429.

οἷος ὅς

• such as, what sort or manner of nature, kind, or temper, Lat. qualis, relat. Pronoun, correlative to the interrog. ποῖος, the indef. ποιός, and the demonstr. τοῖος, Hom., Hes., etc.; strengthd., ὅσσος ἔην οἷός τε, Lat. qualis erat quantusque, Il.: c. acc., οἷος ἀρετήν what a man for virtue, Il.; often only to be rendered by an adv., οἷος μέτεισι πόλεμόνδε how he rushes into war, Il. Usage:
• • Iοἷος in an indepent sentence expresses astonishment, strengthd. by δή, οἷον δὴ τὸν μῦθον ἐπεφράσθης ἀγορεῦσαι why, what a word it has come into thy mind to speak! Od.; so in neut., as adv., v. infr. V.
  • • 2so in indirect sentences, where no antec. can be supplied, ὁρῶν ἐν οἵοις ἐσμέν Xen.
  • IIcontaining a Comparison, often without an antec., οἷος ἀστὴρ εἶσι like as a star wanders, Il.; οἷος καὶ Πάρις ᾔσχυνε like as Paris also dishonoured, Aesch.:—in this sense, οἷος is often attached to the case of its antec., πρὸς ἄνδρας τολμηρούς, οἵους Ἀθηναίους (for οἷοι Ἀθηναῖοι), Thuc.
  • • 2οἷος, οἵα, οἷον, esp. in Attic, often stand for ὅτι τοῖος, τοία, τοῖον, so that the relat. introduces the reason for the preceding statement, ἄνακτα χόλος λάβεν, οἷον ἄκουσεν anger seized the king, because of what he heard. Il.
    • 3but if the Comparison is general, Hom. uses οἷός τε (which must be distinguished from οἷός τε c. inf., v. infr. III. 2), οἷός τε Ἄρης some such one as Ares, Il.; also, οἷός τις the sort of person who, Hom.
    • 4when a Comparison involves Time, οἷος ὅ τε is used, like as when . ., Od.
    • 5οἷος is used in many brief Attic phrases, οὐδὲν γὰρ οἷον ἀκούειν αὐτοῦ τοῦ νόμου thereʼs nothing like hearing the words of the law, Dem.; —it adds force to the Sup., χωρίον οἷον χαλεπώτατον, τοιοῦτον οἷόν ἐστι χαλεπώτατον, Xen.
  • IIIοἷος with inf. implies Fitness or Ability to do, οἷος ἔην τελέσαι ἔργον τε ἔπος τε so ready was he to make good both deed and word, Od.; οἷος ἔην βουλευέμεν ἠδὲ μάχεσθαι so good both at counsel and in fight, Od.; τὸ πρᾶγμα μέγα καὶ μὴ οἷον νεωτέρῳ βουλεύσασθαι the matter is great and not such as for a young man to advise upon, Thuc.; without an inf., ὁ δʼ οἷός ἐστιν οἰκουρὸς μόνον fit only [to be] a house-dog, Ar.
  • • 2but this sense is commonly expressed by οἷός τε, c. inf., fit or able to do, λέγειν οἷός τε κἀγώ Ar.; οἷός τε ἦν πείθειν Dem.: freq. in neut. sg. and pl., οἷόν τε ἐστί and οἷά τε ἐστί, οἷόν τε γίγνεται it is possible, Hdt., Attic; without inf., οἷόν τε ἐστίν it is possible, οὐχ οἷόν τε ἐστίν it cannot be, Ar.; with a Sup., καλὸν ὡς οἷόν τε μάλιστα as beautiful as is possible, Plat.; ὡς οἷόν τε διὰ βραχυτάτων Plat.
  • IVthe relat. is in Attic often repeated in the same clause, οἷʼ ἔργα δράσας οἷα λαγχάνει κακά after what deeds what sufferings are his! Soph.; οἵαν ἀνθʼ οἵων θυμάτων χάριν what thanks and for what offerings! Soph.
  • Vas adv. in neut., to add force, οἷον ἐερσήεις how fresh, Il.; οἷα ἀτάσθαλα Od.:—the regul. adv. οἵως is seldom used, οἷος ὢν οἵως ἔχεις in what a state art thou for such a man! Soph.
  • • 2in Comparisons, as, like as, just as, Hom., Trag.; οἷά τις ἀηδών Aesch.;— οἷον ὅτε like as when, cf. II. 4.
    • • bas, οἷον τί λέγεις; as for example, what do you mean? Plat.
    • 3like ὡς with a partic., οἷα ἀπροσδοκήτου γενομένου inasmuch as it was unexpected, Thuc.
    • 4with Numerals, about, οἷον δέκα σταδίους, etc.