οὐδαμοῖ
οὐδαμοῖ, no-whither
οὐδᾰμ-οῖ, Adv. of οὐδαμός,
- to no place, no-whither, restd. for οὐδαμοῦ in Ar. V. 1188, X. HG 5.2.8, An. 6.3.16(14); οὐ γὰρ ἤλθομεν οὐ. τῆς Θρᾴκης D. 23.166, cf. Hdn.Gr. 1.502.—Cf. μηδαμοῖ.
οὐδαμοῖ [ᾰ] adv. nulle part, avec mouv. Xén. Hell. 5, 28, etc. ; τῆς Θρᾴκης, Dém. 675, 25, en aucun lieu de la Thrace.
Étym. οὐδαμός.
οὐδαμοῖ
adverb of οὐδαμός
- no-whither, Ar., Xen.