οὐδαμόθεν
οὐδαμόθεν, from no place, from no side
οὐδᾰμ-όθεν, Adv. of οὐδαμός,
- from no place, from no side, X. An. 2.4.23; οὐ. προσήκει μοί τινος And. 4.34; οὐ. μαθών Pl. Prt. 319d; οὐ. ἄλλοθεν Id. Phd. 70d.
οὐδαμόθεν [ᾰ] adv. d’aucun côté, Xén. An. 2, 4, 23, etc. ; Arstt. H.A. 9, 40.
Étym. οὐδαμός, -θεν.
οὐδαμόθεν, dem πόθεν entsprechend, von nirgendsher, von keinem Orte her ; ὅτι οὐδαμόθεν ἄλλοθεν γίγνονται οἱ ζῶντες ἢ ἐκ τῶν τεθνεώτων Plat. Phaed. 70d ; οὐδαμόθεν μαθών Prot. 319d ; οὔτε ἐπέθετο οὐδεὶς οὐδαμόθεν Xen. An. 2 ; 4.23.
οὐδαμόθεν
adverb of οὐδαμός
- from no place, from no side, Plat., etc.