οὐλάς
οὐλάς, crisped, crinkled
οὐλάς, άδος, ἡ, pecul. fem. of οὖλος (B),
- crisped, crinkled, χαίτη δρυός, of oak-leaves, Nic. Al. 260.
- II as Subst., = πήρα, θύλακος, πτωχῶν οὐ. ἀεὶ κενεή Call. Fr. 360 (θυλὰς cj. Ruhnken for οὐλαὶ, κενεή Hecker for κεναί), cf. Hsch. s. vv. θυλίδες, θυλλίς, οὐλάδες, Phot., Sch. Theoc. 1.53; restd. for οὖδας in AP 7.413 (Antip.).
1 οὐλάς, άδος [ᾰδ] adj. f. frisée, crépue, Nic. Al. 260 (cf. οὖλος 4).
2 οὐλάς, άδος (ἡ) [ᾰδ] besace, Anth. 7, 413 conj. Lob.
οὐλάς ¹, άδος, bes. p. fem. zu οὖλος, χαίτην δρυὸς οὐλάδα κόψας, Nic. Al. 260, wohl das dichte Laub, aber der Schol. erkl. ὑγιαστική.
οὐλάς ², άδος (ἡ) Nach Tzetz. zu Lycophr. 183 = πήρα, Ranzen, wie Hesych.