οὔκουν
οὔκουν, οὔκουν, not … therefore (particle)
- I in direct negation, certainly not, at any rate . . not, freq. with stress on the word which follows οὖν, οὔκουν Ἀτρεῖδαι τοῦτʼ ἔτλησαν εὐφόρως οὕτως ἐνεγκεῖν the Atridae (emphat.) certainly did not consent . ., S. Ph. 872; οὔκουν μʼ ἐν Ἄργει γʼ οἷα πράττεις λανθάνει Ar. Eq. 465; οὔκουν . . γε is the neg. of γοῦν, οὔκουν ἔμοιγε χρώμενος διδασκάλῳ A. Pr. 324, cf. S. Ant. 321, 993, Ph. 907, 1389, E. IA 9, IT 516, Th. 2.43, Pl. Sph. 241c, Phdr. 258c, X. Mem. 4.2.10; οὔκουν ἀπολείψομαί γέ σου . ., εὶ τοῦτο λέγεις I will not desert (emphat.) you, if that is what you mean, Id. Cyr. 4.1.23; οὔκουν γʼ ἂν οἶμαι . . εἰπεῖν τινα . . Pl. Phd. 70b; ἐγὼ τοίνυν κινδυνεύω ἐκτὸς τῶν πάντων εἶναι· οὔκουν ἱκανῶς γε ἔχω . . συμβαλέσθαι at any rate I can- not guess . ., Id. R. 398c, cf. Lg. 807a, 810e.
- 2 where οὖν has a resumptive force, οὔκουν ἀπιστεῖν εἰκός accordingly, it is unreasonable to disbelieve . ., Th. 1.10 (referring back to οὐκ ἄν τις ἀπιστοίη ibid.); so οὐκ ἂν οὖν νήσων ἐκράτει . . εἰ μὴ ναυτικὸν εἶχε ib. 9; οὔκουν χρή Id. 2.11; with inferential force, οὔκουν τοῦτο δεῖ δεικνύναι, ὅτι . ., ἀλλʼ ὅτι . . therefore one ought to prove not that . ., but that . ., Arist. Ph. 213a31, cf. Ar. Ra. 1065; οὔκουν οἶδα so I donʼt know, Pl. Cra. 384b.
- II in impassioned questions, almost = οὐ alone, οὔκουν, Προμηθεῦ, τοῦτο γιγνώσκεις, ὅτι . .; A. Pr. 379, cf. Eu. 725; οὔκουν ἐγώ σοι ταῦτα προύλεγον πάλαι; S. OT 973; οὔκουν τάδʼ, ὦ παῖ, δεινά; Id. Ph. 628, cf. E. IT 1190, 1196, Ar. Eq. 820, Lys. 10.12,13, Is. 5.34, 11.13, Aeschin. 1.85, 2.87, al. (sts., but prob. wrongly, written οὐκοῦν or οὐκ οὖν): sts. separately, οὐ δεινὸν οὖν δῆτʼ . .; Ar. Eq. 875: freq. with 2 sg. fut., to express an urgent or impatient imper., οὔκουν ἐπείξῃ τῷδε δεσμὰ περιβαλεῖν; A. Pr. 52; οὔκουν μʼ ἐάσεις κἀκτὸς εἶ; S. OT 676, cf. Ant. 244, Ar. Ra. 200, Pl. 71, Pl. Smp. 175a: also with τις and 3 sg. fut., οὔκουν τις ὡς τάχιστα . . ἀναγκάσει . .; S. OC 897; or opt. with ἄν, οὔκουν ἂν εἴποις . .; Id. Aj. 1051: with neg. repeated, οὔκουν ἐάσεις οὐδʼ ὑπʼ εὐφήμου βοῆς θῦσαί με; Id. El. 630.
- 2 in replies, where the speaker seizes an opening offered by the previous speaker, οὔκουν ὅμαιμος χὠ καταντίον θανών; well, and is not he who died facing him your brother too? Id. Ant. 512; οὔκουν γέλως ἥδιστος εἰς ἐχθροὺς γελᾶν; well, and is not the sweetest laughter to laugh over oneʼs enemies? Id. Aj. 79; ἴτʼ ἐγκονεῖτε, σπεύδεθʼ, ὡς ὁ καιρὸς οὐχὶ μέλλειν. Answ. οὔκουν ὁρᾷς ὁρμωμένους ἡμᾶς πάλαι προθύμως; Ar. Pl. 257, cf. 916, 1031, Ra. 27, 89, 1139, V. 171.
- III in Ion. Prose ὦν (freq. with little meaning) is inserted between οὐκ and a Verb (as elsewh. between a Prep. and a Verb, v. οὖν II.2), ταῦτα λέγοντες, τοὺς Κροτωνιήτας οὐκ ὦν ἔπειθον Hdt. 3.137, cf. 138; οὐκ ὦν δὴ ἔπειθε however, he failed to persuade her, Id. 1.11, cf. 24, 59, al.
1. in bewering zeker niet, in elk geval niet; versterkt met
2. in (ret.) vragen dan niet?, soms niet?:
1) also nicht, von den alten Grammatikern zum Unterschiede von dem Folgdn ἀποφατικόν genannt (vgl. B.A. p. 57), ausdrückend, daß eine Negation in notwendiger Verbindung mit dem Voranstehenden zu denken ist u. daraus folgt, in welcher Bedeutung nach Einigen richtiger getrennt οὐκ οὖν zu schreiben wäre ; häufig ergibt sich aber die Schlußfolge nur aus dem Zusammenhange ; οὔκουν ἂν ἐκφύγοι γε τὴν πεπρωμένην, Aesch. Prom. 516, vgl. 322 ; οὔκουν πατρός γʼ ἂν φονεὺς ἦλθον, Soph. O.R. 1357 ; O.C. 657, 852 ; οὔκουν ἐπιχώριόν γε πρᾶγμʼ ἐργάζεται, Ar. Plut. 342 ; auch οὔκουν δῆτα, Thesm. 226 ; οὔκων δὴ ἔπειθεν, er überredete ihn nun nicht, Her. 1.11, 24, 2.139 u. öfter ; οὔκουν εἰκός γε, ἐξ ὧνσὺ λέγεις, Plat. Phaedr. 258c ; οὔκουν ἀδικίᾳ γε ἕξετε, ὅ τι ἂν ἔχητε, ἀλλὰ φιλανθρωπίᾳ οὐκ ἀφαιρήσεσθε, Xen. Cyr. 7.5.73.
2) bes. in Fragesätzen, also nicht ? nun nicht ? wenn man eine Folgerung in die Form einer Frage kleidet, auf welche man eine bejahende Antwort erwartet, οὔκουν πόροις ἂν τήνδε δωρεὰν ἐμοί ; Aesch. Prom. 619 ; οὔκουν δίκαιον τὸν σέβοντʼ εὐεργετεῖν ; Eum. 695, d.h. es ist doch Recht ; οὔκουν τάδʼ, ὦ παῖ, δεινά ; Soph. Phil. 624 ; οὔκουν ἐγώ σοι ταῦτα προὔλεγον πάλαι ; sagtʼ ichʼs dir nun nicht lange vorher ? O.R. 937 ; El. 620 u. öfter ; οὔκουν ἐρεῖς ; Ar. Plut. 71 ; u. in Prosa, οὔκουν τῶν γε ἱππέων πολὺ ἡμεῖς ἐπʼ ἀσφαλεστέρου ὀχήματός ἐσμεν ; Xen. An. 3.2.19, vgl. 1.6.7 ; Sp.
- Iin direct negation, not therefore, so not, Lat. non ergo, non igitur, itaque non, Hdt., Soph., etc.; rarely in apodosi:—but the inferential force is scarcely discernible, like Lat. non sane, in narrative, οὔκων δὴ ἔπειθε so he failed to persuade him, Hdt.
- IIin interrog. not therefore? not then? and so not? like Lat. nonne ergo? Aesch.; cf. οὐκοῦν.
-
…ἐπὶ τῷ κρίνειν ταῦτα · καὶ ὀμώμοκεν οὐ χαριεῖσθαι οἷς ἂν δοκῇ αὐτῷ, ἀλλὰ δικάσειν κατὰ τοὺς νόμους. οὔκουν χρὴ οὔτε ἡμᾶς ἐθίζειν ὑμᾶς ἐπιορκεῖν οὔθʼ ὑμᾶς ἐθίζεσθαι · οὐδέτεροι γὰρ ἂν ἡμῶν εὐσεβοῖεν. μὴ οὖν ἀξιοῦτέ με…
Plato, Apology
-
…. ἅπαντʼ ἐπαχθῆ πλὴν θεοῖσι κοιρανεῖν · ἐλεύθερος γὰρ οὔτις ἐστὶ πλὴν Διός. ἔγνωκα τοῖσδε κοὐδὲν ἀντειπεῖν ἔχω. οὔκουν ἐπείξῃ τῷδε δεσμὰ περιβαλεῖν, ὡς μή σʼ ἐλινύοντα προσδερχθῇ πατήρ ; καὶ δὴ πρόχειρα ψάλια δέρκεσθαι πάρα. βαλών…
Aeschylus, Prometheus Bound
-
…δῆλος εἶ, βαρὺς δʼ, ὅταν θυμοῦ περάσῃς · αἱ δὲ τοιαῦται φύσεις αὑταῖς δικαίως εἰσὶν ἄλγισται φέρειν. οὔκουν μʼ ἐάσεις κἀκτὸς εἶ ; πορεύσομαι, σοῦ μὲν τυχὼν ἀγνῶτος, ἐν δὲ τοῖσδʼ ἴσος. γύναι, τί…
Sophocles, Oedipus Tyrannus
-
…βλέποι ; ἤδη προνωπής ἐστι καὶ ψυχορραγεῖ. ἐλπὶς μὲν οὐκέτʼ ἐστὶ σῴζεσθαι βίον ; πεπρωμένη γὰρ ἡμέρα βιάζεται. οὔκουν ἐπʼ αὐτῇ πράσσεται τὰ πρόσφορα ; κόσμος γʼ ἕτοιμος, ᾧ σφε συνθάψει πόσις. ὦ τλῆμον, οἵας οἷος…
Euripides, Alcestis
-
…κοινὸν ὠφέλημα θνητοῖσιν φανείς, τλῆμον Προμηθεῦ, τοῦ δίκην πάσχεις τάδε ; ἁρμοῖ πέπαυμαι τοὺς ἐμοὺς θρηνῶν πόνους. οὔκουν πόροις ἂν τήνδε δωρεὰν ἐμοί ; λέγʼ ἥντινʼ αἰτῇ · πᾶν γὰρ ἂν πύθοιό μου. σήμηνον ὅστις ἐν φάραγγί…
Aeschylus, Prometheus Bound
-
…ἀλλʼ ἐᾶν ὅπως ἔχει. τίνος χάριν τοσόνδʼ ἀνήλωσας λόγον ; δοκοῦντʼ ἐμοί, δοκοῦντα δʼ ὃς κραίνει στρατοῦ. οὔκουν ἂν εἴποις ἥντινʼ αἰτίαν προθείς ; ὁθούνεκʼ αὐτὸν ἐλπίσαντες οἴκοθεν ἄγειν Ἀχαιοῖς ξύμμαχόν τε καὶ φίλον, ἐξηύρομεν ζητοῦντες ἐχθίω…
Sophocles, Ajax
-
…ἐκβαλόντας ἔχειν τὰ χρήματα. τὸν δὲ συνέντα τοῦτο λίσσεσθαι, χρήματα μέν σφι προϊέντα, ψυχὴν δὲ παραιτεόμενον. οὔκων δὴ πείθειν αὐτὸν τούτοισι, ἀλλὰ κελεύειν τοὺς πορθμέας ἢ αὐτὸν διαχρᾶσθαί μιν, ὡς ἂν ταφῆς ἐν γῇ τύχῃ…
Herodotus, The Histories
-
…τίς δέ μʼ ἐκφύει βροτῶν ; ἥδʼ ἡμέρα φύσει σε καὶ διαφθερεῖ. ὡς πάντʼ ἄγαν αἰνικτὰ κἀσαφῆ λέγεις. οὔκουν σὺ ταῦτʼ ἄριστος εὑρίσκειν ἔφυς ; τοιαῦτʼ ὀνείδιζʼ, οἷς ἔμʼ εὑρήσεις μέγαν. αὕτη γε μέντοι σʼ ἡ τύχη…
Sophocles, Oedipus Tyrannus
-
…. τί δʼ ἔστιν, ὦ γεραιὲ Τειρεσία, νέον ; ἐγὼ διδάξω, καὶ σὺ τῷ μάντει πιθοῦ. οὔκουν πάρος γε σῆς ἀπεστάτουν φρενός. τοιγὰρ διʼ ὀρθῆς τήνδʼ ἐναυκλήρεις πόλιν. ἔχω πεπονθὼς μαρτυρεῖν ὀνήσιμα. φρόνει βεβὼς…
Sophocles, Antigone
-
…· σεαυτὸν σῷζʼ ὅπως ἐπίστασαι · ἐγὼ δὲ τὴν παροῦσαν ἀντλήσω τύχην, ἔστʼ ἂν Διὸς φρόνημα λωφήσῃ χόλου. οὔκουν, Προμηθεῦ, τοῦτο γιγνώσκεις, ὅτι ὀργῆς νοσούσης εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι ; ἐάν τις ἐν καιρῷ γε μαλθάσσῃ κέαρ…
Aeschylus, Prometheus Bound