οὔπη

οὔ·πη, adv.

1 nulle part, Il. 17, 643, etc. ; Od. 5, 410 ||

2 en aucune façon, Il. 13, 191 ; Od. 5, 140 ||

➳ Ion. οὔκη, Hdt. 5, 13 ; dor. οὔπα [ᾱ] Ar. Lys. 1157.

Étym. οὐ, πῆ.