πίπος
1 πίπος ou πῖπος, ου (ἡ) c. πιπώ, Arstt. H.A. 9, 1, 17.
2 πίπος ou πίππος, ου (ὁ) petit oiseau qui piaille encore, oisillon, Ath. 368f.
Étym. cf. lat. pĭpĭō.
πίπος, ὁ, ein junger, noch piepender Vogel, pipio, Ath. IX.368f ; vgl. Hesych.; richtiger πίππος wegen des πιππίζω.