Logeion | πῖος

πῖος, α, ον,

poet. form of πίων, ἄρνες Epich. 136; μῆλα Orph. A. 506: hence πῑότερος, πῑότατος, v. πίων.

1 πῖος, α, ον [ῑ] c. πίων :

1 gras, Pd. P. 4, 99 ; Epich. fr. 92 Ahrens ; Orph. Arg. 508 ; τὸ πῖον, graisse, Hpc. 508, 45, etc. ou lait épais, Nic. Al. 77 ||

2 onctueux, Hdt. 2, 94 ||

Cp. πιότερος, Hh. Ap. 48 ; Th. C.P. 2, 4, 5 ; sup. πιότατος, Il. 9, 577 ; Hés. O. 583 ; Arstt. Probl. 5, 5, etc.

Étym. πῖαρ, cf. πίων.

2 πῖος, εος-ους (τὸ) [ῑ] graisse, Hpc. dout. (πῖος 1).

πῖος, seltene poet. Form statt πίων ; Epicharm. bei Poll. 9.79 ; Orph. Arg. 508.

πῖος ², τό, = πῖαρ, zw.

πῖος, α, ον poetic form of πίων

πῖος