Πίσα
Πίσα [ῐ] v. le suiv.
Πῐσᾱ (-α, -ας, -ᾳ.) a city of Elis on the Alpheos near Olympia, and so
- a Olympia. Πίσας τε καὶ Φερενίκου χάρις O. 1.18 Πίσα μὲν Διός O. 2.3 ἅ τε Πίσα με γεγωνεῖν O. 3.9 βωμῷ μαντείῳ ταμίας Διὸς ἐν Πίσᾳ O. 6.5 ἀλλʼ ὦ Πίσας εὔδενδρον ἐπʼ Ἀλφεῷ ἄλσος O. 8.9 ἐγκώμιον τεθμόν, τὸν ἄγει πεδίων ἐκ Πίσας O. 13.29 κόλποις παρʼ εὐδόξοις Πίσας O. 14.23 ὕπατον δʼ ἔσχεν Πίσα Ἡρακλέος τεθμόν N. 10.32 χαίταν στεφάνοις ἐκόσμηθεν ἔν τε Πίσᾳ Παρθ. 2. 49.
- b strictly, the city itself. ὁ δʼ ἄρʼ ἐν Πίσᾷ ἔλσαις ὅλον τε στρατὸν λᾴαν τε πᾶσαν Διὸς ἄλκιμος υἱός O. 10.43