πίσος
πίσος, the pea
πίσος [ῐ], ὁ,
- pease, Pisum sativum, Ar. Fr. 22, Eup. 301, Thphr. HP 8.1.4, Phan.Hist. 31, PTeb. 9.11 (ii B. C.), etc.:—also πίσον [ῐ], τό, Alex. 327. [On the accent v. Hdn.Gr. 1.205; πισός freq. in codd.]
πίσος, ου, mieux que πισός, οῦ (ὁ) [ῐ] pois, légume, Ar. fr. 88 Dind. ; Th. H.P. 8, 1, 4 ; Eup. 2-1, 545 Meineke etc.
Étym. cf. le préc. et lat. pĭsum.
πίσος, od. πισός, ὁ, auch πίσσος u. πίσον, eine Hülsenfrucht, wahrscheinlich eine Art Erbsen, lat. pisum ; Ar. frg. 218 ; Ath. IX.406 ; Theophr.
πίσος
.πίσος (ῐ), ὁ,
- the pea, Lat. pisum, Ar.