πίσσα
πίσσα, pitch
πίσσᾰ, Att. πίττᾰ, ἡ,
- pitch, Il. 4.277, Hdt. 4.195, Call. Hec. Fr. 260.58 Pf. [updated ref.], etc.: gen. pl. written πισᾶν IG 42(1).102.278 (Epid., iv B. C.); but sg. πίσσας ib. 238, 240: distd. as π. ὠμή and ἑψηθεῖσα, Thphr. HP 3.9.2, cf. Plb. 5.89.6, Hp. Mul. 1.37; π. ὑγρά raw pitch, Dsc. 1.72.1, PLond. 3.1171.11; opp. ξηρά, Dsc. 1.72.5, PLond. 3.929.66, SIG 1171.14 (Lebena), cf. παλίμπισσα; ὀρὸς πίσσης, = πίσσανθος, Hp. Ulc. 12: prov., μελάντερον ἠΰτε πίσσα Il. l.c.; ἄρτι μῦς πίττης γεύεται, i.e. he has got the first taste of misery, D. 50.26, cf. Theoc. 14.51; πέπονθα . . ὄσσα κἡμ πίσσῃ μῦς Herod. 2.62.
- II resin, used for treating wine-jars, PCair.Zen. 481 (iii B. C.). (Cf. Lat. pix.)
πίσσα, att. πίττα, ης (ἡ)
1 poix, Il. 4, 277 ; Eschl. fr. 175 ; Hdt. 4, 195, etc. ; π. ὠμή, Th. H.P. 3, 9, 2, poix crue ; π. ἑφθή, Hpc. 605, 35, poix cuite ; π. ὑγρά, Diosc. 1, 94, poix humide, c. à d. crue ; π. ξηρά, Diosc. 1, 98, poix sèche, c. à d. réduite par la cuisson ; prov. μελάντερον ἠΰτε πίσσα, Il. 4, 277, plus noir que de la poix ; μῦς πίττης γεύεται, Dém. 1215, 10, etc. le rat goûte à la poix, en parl. d’une pers. réduite à la misère ||
2 résine de l’épicéa, Nic. Al. 488 ||
3 éclat de bois résineux, Q. Sm. 9, 454 ||
4 c. κόνυζα, Diosc. 3, 126.
Étym. p.-ê. indo-europ. *pik-, poix, résine ; cf. lat. pix ; autrement rapprochement avec πίτυς.
πίσσα, ἡ, att. -ττα, Pech, hartes u. flüssiges, auch Teer ; μελάντερον ἠΰτε πίσσα, Il. 4.277, wie wir »pechschwarz« sagen, Aesch. frg. 175 ; u. in Prosa, Thuc. u. Folgde, ἄρτι μῦς πίττης γεύεται, Dem. 50.26, sprichwörtlich, nun kommen die Nachwehen ; vgl. Diog. 2.64. ἐπὶ τῶν νεωστὶ πεῖραν, τῶν κακῶν λαμβανόντων, Theocr. 11.51.
πίσσα
ἡ.
Pitch Il. 4.277.
tritura cada una de estas cosas por separado, mézclalas con la resina y la cera y modela un perro de ocho dedos de largo
πίσσα : pitch.
πίσσα, Attic πίττα, ης, ἡ,
- pitch, Lat. pix, Il., Hdt., etc.: proverb., ἄρτι μῦς πίττης γεύεται, i. e. he has got the first taste of misery, Dem.