παγετός
παγετός, frost
πᾰγετ-ός or πάγετος (Hdn.Gr. 1.219), ὁ,
- = πάγος II, frost, Pi. Pae. 9.17, Hp. Aër. 7 (pl.), etc.; ὅταν πάχνη ᾖ ἢ παγετός X. Cyn. 5.1.
παγετός, οῦ [ᾰ] (ὁ) gelée, glace, Pd. fr. 74, 10 ; Hpc. Aër. 283 ; Xén. Cyn. 5, 1.
Étym. πήγνυμι.
παγετός, ὁ, oder nach Arcad. p. 81.14 auch πάγετος, = πάγος, nach Phryn. Eiskälte, Frost, Reif ; neben πάχνη Xen. Cyn. 5.1 ; DS. 3.34 u. a.Sp.
πᾰγετός
- 1freezing ἢ παγετὸν χθονός; (sc. φέρεις) Pae. 9.17
παγετός
πᾰγετός, οῦ, ὁ,
- frost, Xen.; cf. πάγος II.