πάγκακος
πάγκακος, utterly bad, all-unlucky
πάγ-κᾰκος, ον,
- utterly bad, π. ἦμαρ most unlucky day, Hes. Op. 813; very noxious, τὸ ἔλαιον τοῖς φυτοῖς π. Pl. Prt. 334b. Adv. -κως, ὀλέσθαι A. Th. 552; δόμοις π. ἔχειν Id. Ch. 740; π. ἔθεσαν Id. Pers. 282 codd.; τεθνάναι E. Med. 1135; π. διακείμενος Python 1.6.
- 2 of persons, utterly evil, Thgn. 149, Pl. Lg. 928e, Arist. EN 1099b5: Sup., ὦ παγκάκιστε S. Ant. 742, E. Med. 465, etc.
πάγ·κακος, ος, ον [κᾰ] tout à fait mauvais, c. à d. :
1 funeste, Hés. O. 811 ; avec un dat. Plat. Prot. 334b ||
2 très méchant, Thgn. 149 ; Soph. Ant. 742 ; Eur. Med. 465 ; Plat. Leg. 928e ||
Sup. παγκάκιστος, Soph. Eur. ll.cc.
Étym. π. κακός.
πάγκακος, ganz, durchaus schlecht ; schlimm ; πάγκακον ἦμαρ, ein ganz unglücklicher Tag, Hes. O. 815 ; in sittlicher Beziehung, Theogn. 149 ; ἐν παγκάκων ἤθεσιν ἀνθρώπων, Plat. Legg. XI.928e ; schädlich, τὸ ἔλαιον τοῖς φυτοῖς ἅπασίν ἐστι πάγκακον, Prot. 334b ; φίλος, Arist. Nic. eth. 1.8.16 ; Sp. – Superlat. παγκάκιστος ; Soph. Ant. 742 ; Eur. Suppl. 529, Med. 465 ; auch Luc. Demon. 56.
• Adv ., δόμοις δὲ τοῖσδε παγκάκως ἔχει, Aesch. Ch. 740 ; παγκάκως ὀλοίατο, Spt. 552, wie εἰ τεθνᾶσι παγκάκως Eur. Med. 1135.
• Adv ., δόμοις δὲ τοῖσδε παγκάκως ἔχει, Aesch. Ch. 740 ; παγκάκως ὀλοίατο, Spt. 552, wie εἰ τεθνᾶσι παγκάκως Eur. Med. 1135.
πάγκακος
πάγ-κᾰκος, ον,
- 1utterly bad, all-unlucky, Hes.: most noxious, Hes., Plat.—adv., παγκάκως ὀλέσθαι Aesch.; π. ἔχει τινί Aesch.
- 2of persons, utterly bad, most evil or wicked, Theogn.: Sup. ὦ παγκάκιστε, Soph., Eur.