πάγη

πάγη [ᾰ], ἡ, (πήγνυμι)

• anything that fixes or fastens, snare, noose, ὑπὸ πάγης ἁλόντος Hdt. 2.121.εʹ; ἐν τῇ π. ἐνέχεσθαι ib. β, cf. Pl. Lg. 824a; fowling-net, X. Cyr. 1.6.39.
• • • 2 metaph., trap, snare, πάγας ἐραξάμεσθα (leg. ἐφραξάμεσθα) A. Ag. 822; π. ὑπόπυροι, of the beacons of Nauplius, S. Fr. 435.

πάγη, ἡ, Schlinge, Falle ; Her. 2.121.2 ; τοῦ ἀδελφοῦ ὑπὸ πάγης ἁλόντος, 2.21 ; bes. um Tiere zu fangen, neben ἄρκυες, Plat. Legg. VII.824a ; ἱππεία, Antip.Sid. 62 (IX.76); Schlagbauer der Vogelsteller, Xen. Cyr. 1.6.39 ; Fischerreuse, Sp.
Uebertr. Fallstrick, List, Aesch. Ag. 796. – Vgl. παγίς.

πάγη

3 sing. aor. pass. πήγνυμι.

πάγη πάγη (ᾰ), ἡ, πήγνυμι

• • • 1anything that fixes or fastens, a snare, noose, trap, Hdt.: a fowling-net, Xen.
    • 2metaph. a trap, snare, Aesch.