παράθεμα
παράθεμα, appendage
παράθεμα, ατος, τό,
- appendage, π. θυσιαστηρίου δικτυωτόν LXX Ex. 38.24(4).
- 2 = ἐπίθεμα, Hsch.
παράθεμα, ατος (τὸ) offrande suspendue (à un autel), Spt. Ex. 38, 4.
Étym. παρατίθημι.
παράθεμα, τό, das Danebengesetzte, bes. ein aufgetragenes Gericht, Sp.