παραθήγω

παραθήγω,

• whet, sharpen upon, ἐγχειριδίου . . ἀκόνῃ . . παραθηγομένου Hermipp. 46 (anap.).
• • • 2 metaph., exasperate, provoke, τὰς ὀργάς τινων (v.l. τισι) D.H. 8.57; παρατέθηκται ἐξ ἐπιστολῆς Ph. 2.575, cf. 543; τὴν ψυχὴν τοῖς καλλίστοις τῶν μελῶν π. incite, Plu. Mus. 2.1145f.

παραθήγω, (woran) wetzen, schärfen ; Hermipp. bei Plut. Pericl. 33 ; πέτραι παραθηγόμεναι τῷ κλύσματι, Luc. Navig. 9 ; – übertr., wozu anreizen, ermuntern, ὁ τὰς ὀργὰς αὐτοῖς παραθήξας, Dion.Hal. 8.57 ; a.Sp.