παράνοος
παράνοος, demented
παράνοος, ον, contr. παρά-νους, ουν,
- demented, A. Ag. 1455 (anap.).
παρά·νοος-ους, οος-ους, οον-ουν, qui a l’esprit égaré, Eschl. Ag. 1455 conj.
Étym. π. νόος.
παράνοος, zsgzg. -νους, wahnsinnig, Aesch. Ag. 1430, sichere Emend.
παράνοος
παρά-νους, ουν,
- distraught, Aesch.