παρανόμημα
παρανόμημα, an illegal act, transgression
παρανόμ-ημα, ατος, τό,
- unlawful act, transgression, Th. 7.18, Chrysipp.Stoic. 3.71, Plb. 23.10.2 (pl.), Plu. Cat.Mi. 47 (pl.), Porph. Abst. 1.2 (pl.), POxy. 1119.10 (iii A.D.).
παρανόμημα, ατος (τὸ) acte contraire à la loi ou à la justice, illégalité, méfait, Thc. 7, 18 ; Pol. 24, 8, 2 ; Plut. Cato mi. 47.
Étym. παρανομέω.
παρανόμημα, τό, gesetzwidrige Handlung ; Thuc. 7.18 ; Pol. 24.8 ; oft Plut.
παρανόμημα, ατος, τό,
- an illegal act, transgression, Thuc.