παραδεκτέος
παραδεκτέος, to be admitted
παραδεκτέος, α, ον, qu’on peut ou qu’il faut admettre, Plat. Rsp. 595a, etc. ; au neutre, Plat. Rsp. 378d.
Étym. vb. de παραδέχομαι.
παραδεκτέος, ον,
verb. adj. of παραδέχομαι
- one must admit, Plat.
παραδεκτέος2
έος, η, ον,
- to be admitted, Plat.