παραμυθητικός

παραμῡθ-ητικός, ή, όν,

• consolatory, -μυθητικὸν ὁ φίλος καὶ τῇ ὄψει καὶ τῷ λόγῳ Arist. EN 1171b2; able to assuage (sc. τῶν ἑαυτοῦ παθῶν), Chrysipp. ap. S.E. P. 1.70; π. λόγος a letter of consolation, such as Plu. wrote to Apollonius, Virt. et vit. 2.101e sq.; π. ὑπόληψις D.Chr. 12.40; τὸ -κόν consolation, D.H. Rh. 6.4. Adv. -κῶς Eust. 225.41, Sch. A.R. 2.622.

παραμυθητικός, [ῡ], ή, όν, ermunternd, tröstend ; λόγος, Trostrede, Plut. u. Sp.; Arist. sagt auch eth. 9.11.3 παραμυθητικὸν ὁ φίλος καὶ τῇ ὄψει καὶ τῷ λόγῳ.
• Adv ., Sp., wie Schol. Ap.Rh. 2.624.

παραμυθητικός from παραμῡθέομαι παραμῡθητικός, ή, όν

• consolatory, Arist.