παραπύημα
παραπύημα, suppuration
παραπύημα, ατος, τό,
- suppuration, Hp. Mochl. 5 (pl.).
παρα·πύημα, ατος (τὸ) suppuration, Hpc. Mochl. 848.
Étym. π. πυέω.
παραπύημα, τό, Eiterung daneben, Hippocr.