παρεδρευτικός
παρεδρευτικός, persistent
παρεδρ-ευτικός, ή, όν,
- persistent, Antyll. ap. Orib. 10.29.1.
παρεδρευτικός, ή, όν, sédentaire, d’où fixe, durable, Orib. 329 Matthäi.
Étym. παρεδρεύω.
παρεδρευτικός, ή, όν, daneben od. dabei sitzend, Sp.