πελλαῖος

πελλαῖος, α, ον,

• = πελλός, Hsch. πελλαιχρὸν ἢ πελλαιχνόν· πυρρόν, Id.

πελλαῖος, = πελλός, Hesych. erkl. φαιός. Bei Callim. ep. 53 (VII.524) dunkel, vielleicht verderbt.