πελιός

πελῐ-ός, ά, όν, (cf. πελλός) prop. of parts of the body,

• discoloured by extravasated blood, black and blue, livid, interpol. in Hp. Prog. 2, D. 47.59, Nic. Th. 279; π. νοῦσος Hp. Morb. 2.68: generally, dark, dull, χρῶμα Thphr. HP 3.17.5.
• • II πελιὸς ὁ πολιός Hdn. Gr. 1.123.
  • III πελίους, πελίας, v. πελείους.

πελιός, schwärzlich, schwarzblau, bes. von der Farbe einer mit Blut unterlaufenen Stelle, VLL (bei Phot. wie Moeris πέλιος). Vgl. Dem. 47.59, ἀμυχὰς δʼ ἐν τῷ τραχήλῳ εἶχεν ἀγχομένη, πελιὸν δὲ τὸ οτῆθος ; von Moeris für hellenistisch erkl. Vgl. πολιός.

πελιός, ά, όν πελός

• livid, Dem.