περίσπασις
περί-σπᾰσις, εως, ἡ, = sq. II, PGen. 56.15 (iv A. D.).
- II = sq. III, Ephor. 108 J., Eust. 630.28.
περίσπασις, εως (ἡ) [ᾰ] action de marquer d’un accent circonflexe, t. de gr. Dysc. Pron. 372.
Étym. περισπάω.
περίσπασις, ἡ, die Zirkumflektierung, Gramm.