περισπαστικός
περισπαστικός, distracting
περι-σπαστικός, ή, όν,
- distracting, δύναμις S.E. M. 6.21, cf. Orib. Eup. 4.14.
περισπαστικός, ή, όν, capable de distraire, Sext. M. 6, 21.
Étym. περισπάω.
περισπαστικός, ή, όν, abziehend von einer Beschäftigung, zerstreuend, Sext.Emp. adv.mus. 21.