περισπερχέω
περισπερχέω, to be much angered
περισπερχ-έω, v. περισπέρχω.
περισπερχέω (seul. part. prés. περισπερχέων) être fort agité, très ému de, dat. Hdt. 7, 207.
Étym. περισπερχής.
περισπερχέω, bei Her. 7.207, Λοκρῶν περισπερχεόντων τῇ γνώμῃ, da die Lokrer über diese Meinung sehr in Bewegung geriethen, = περισπερχέων ὄντων, was Schäfer Mel. p. 69 bezweifelt ; Valcken vermutet περισπερχθέντων.
περισπερχέω
- to be much angered, Hdt. from περισπερχής