περιδέω

περιδέω,

• bind, tie round or on, τινί τι Hdt. 1.193, Ar. Ec. 127:— Med., bind round oneself, περισφύριον περιδέεται Hdt. 4.176; τὴν ᾤαν π. περὶ τὴν ὀσφύν Hermipp. 53; λόφον, πώγωνα, στεφάνους π., Ar. Ra. 1038, Ec. 100, 122; of pugilists, ἐπισφαίροις π. τὰς χεῖρας Plu. Praec. 2.825e; ἀντὶ ἱμάντων σφαίρας ἂν περιεδούμεθα Pl. Lg. 830b.
• • • 2 bind round, bandage with, ἱμᾶσι πόδα Hp. Fract. 13; ἀραχνίοις Arist. HA 623a14.

περιδέω, (δέω¹), umbinden ; ὥσπερ εἴτις σηπίαις πώγωνα περιδήσειεν, Ar. Eccl. 127 ; im med., sich umbinden, τοὺς στεφάνους περιδήσομαι, ib. 122 ; πώγωνα, 100 ; auch κράνος, Ran. 1038 ; περισφύριον περιδέεται γυνή, Her. 4.176 ; ἀντὶ ἱμάντων σφαίρας ἂν περιεδούμεθα, Plat. Legg. VIII.830b ; u. Sp., τῶν ἐν ταῖς παλαίστραις διαμαχομένων ἐπισφαίροις ἐπιδέουσι τὰς χεῖρας, Plut. reip. ger. praec. a.E.

περιδέω fut. -δήσω

• to bind, tie round or on, τί τινι Hdt.:—Mid. to bind round oneself, put on, Hdt., Ar.