περιδεής
περιδεής, very timid
περιδεής, ές, (δέος)
- very timid or fearful, π. γενέσθαι Hdt. 5.44, cf. And. 4.40, Th. 3.28, Isoc. 2.23, Alciphr. 2.4, etc.; τινι at a thing, Hdt. 7.15; τινος Pl. Ep. 348b; π. μὴ . . Th. 3.80. Adv. -εῶς in great fear, Id. 6.83, etc.; πρός τινα π. σχεῖν Isoc. 9.58.
περι·δεής, ής, ές :
1 très craintif, timoré, Hdt. 5, 44 ; τινι, Hdt. 7, 15, au sujet de qqe ch. ; τινος, Thc. 3, 28 ; Plat. Ep. 348b, au sujet de qqn ou de qqe ch. ; avec μή, Thc. 3, 80, etc. ||
2 terrible, Isocr. 19c ; Alciphr. 2, 4.
Étym. π. δέος.
περιδεής, ές, sehr furchtsam ; Her. 5.44, 7.15 ; mit folgendem μή, Thuc. 3.80 ; Andoc. 4.40 ; περιδεεῖς ψυχαί, Isocr. 4.151, vgl. 2.23 ; und
• adv., περιδεῶς ὑποπτεύειν, Thuc. 9.83 ; Plat. Ep. VII.348b u. Folgde, wie Pol. 4.78.11.
• adv., περιδεῶς ὑποπτεύειν, Thuc. 9.83 ; Plat. Ep. VII.348b u. Folgde, wie Pol. 4.78.11.
περιδεής
περι-δεής, ές
δέος
- very timid or fearful, Hdt.; τινος of or for a person or thing, Thuc.; π. μὴ . ., Thuc.:— adv. -ῶς, in great fear, Thuc.