περιχάρεια
περιχάρεια, excessive joy
περιχάρ-εια [ᾰ], ἡ,
- excessive joy, Pl. Phlb. 65d, Ph. 1.460; opp. περιωδυνία, Pl. Lg. 732c: in pl., Plu. Profect. 2.83d, Gal. 10.841, Plot. 1.4.12:—incorrectly written περιχαρ-ία, D.C. 44.8, Alciphr. 3.38, Adam. 2.38, etc.
περιχάρεια, ας (ἡ) [χᾰ] joie extrême ou excessive, Plat. Phil. 65d, etc.
Étym. περιχαρής.
περιχάρεια, ἡ, ausnehmende, übermäßige Freude ; Plat. Phil. 65d, Legg. V.732c, im Ggstz von περιωδυνία ; Sp., wie Plut.