πεφοβημένως
πεφοβημένως, timorously
πεφοβημένως, Adv., (φοβέομαι)
- timorously, X. HG 7.5.25.
πεφοβημένως, adv. avec effroi, Xén. Hell. 7, 5, 25.
Étym. φοβέω.
πεφοβημένως, (φοβέομαι), erschrocken, furchtsam, Xen. Hell. 7.5.25.
πεφοβημένως
adverb from perf. pass. part. of φοβέω
- timorously, Xen.