πεφυκότως
πεφυκότως, naturally
πεφῡκότως, Adv. of φύω (πέφῡκα),
- naturally, opp. πεπλασμένως, Arist. Rh. 1404b19.
πεφυκότως [ῡ] adv. par une aptitude naturelle, naturellement, Arstt. Rhet. 3, 2, 4.
Étym. φύω.
πεφυκότως, adv. zum part. perf. von φύω, der Natur gemäß, von Natur, dem πεπλασμένως entggstzt, λέγειν Arist. rhet. 3.2, u. Sp.
πεφυκότως
adverb of πέφυκα
- naturally, Arist.