πεφύκω
πεφύκω, Ep. pres. formed from pf. πέφῡκα,
- = φύω: hence impf. ἐπέφῡκον, Hes. Op. 149, Th. 152.
πεφύκω (impf. ἐπέφυκον) [ῡ] prés. épq. formé du pf. πέφυκα [ῡ] être, Hés. O. 148, Th. 152, Sc. 76.