πιναρός

πῐνᾰρ-ός, ά, όν, (πίνος)

• dirty, squalid, Cratin. 372, E. El. 184 (lyr.); πιναρὸν . . ἀλουτίᾳ κάρα Eup. 251; of unwashed wool, Aret. CA 1.1; cf. πινηρός.

πιναρός, ion. πινηρός, schmutzig ; κόμη, Eur. El. 184 ; sp.D., πιναρὰν ὄψιν τεκταίνεσθαι, Alc. 11 (Plan. 196); auch in späterer Prosa, wie Luc. Tim. 1, somn. 8.

πιναρός πῐνᾰρός, ά, όν πίνος

• dirty, squalid, Eur.