πιννοτήρης
πιννο·τήρης ou πινο·τήρης, ου (ὁ) pinnotère, petit crabe qui vit dans l’écaille de la nacre, Arstt. H.A. 5, 15, 17 ; Chrysipp. (Ath. 89d); Plut. M. 980b ; fig. sobriquet de parasite, Soph. fr. 116 ; Ar. Vesp. 1510.
Étym. πίννα, τηρέω.
πιννοτήρης, ὁ, der Wächter in der Steckmuschel, eine Krebsart ; Soph. frg. 116 ; Ar. Vesp. 1510 ; bei Plut. Sol. anim. 30 steht πινοθήρας.