πιτύστεπτος
πιτύστεπτος, pine-crowned
πῐτύ-στεπτος, ον, poet. for *πιτυόστ-,
- pine-crowned, Πάν AP 6.253 (Crin.).
πιτύ·στεπτος, ος, ον [ῐ] à la couronne de pin, Anth. 6, 253.
Étym. πίτυς, στεπτός.
πιτύστεπτος, sichtenbekränzt, Pan, Crinag. 7 (VI.253).
πιτύστεπτος
πῐτύ-στεπτος, ον,
στέφω
- pine-crowned, Anth.