πλατύφυλλος
πλατύφυλλος, broad-leaved
πλᾰτύ-φυλλος [τῠ], ον,
- broad-leaved, Arist. APo. 98b4, Thphr. HP 3.8.2, etc.: Comp. -ότερος Id. CP 5.7.2.
πλατύ·φυλλος, ος, ον [ᾰτῠ] à larges feuilles, Arstt. An. post. 2, 16, 2 ; Th. H.P. 3, 8, 2 ||
Cp. πλατυφυλλότερος, Th. C.P. 5, 7, 2.
Étym. πλ. φύλλον.
πλατύφυλλος, breitblätterig ; Arist. anal. post. 2.16 ; Theophr.