πλατύστομος
πλατύστομος, wide-mouthed
πλᾰτύ-στομος, ον,
- wide-mouthed, λέβης, χύτρα, ἀγγεῖον, Dsc. 1.30, Damocr. ap. Gal. 13.40, Gp. 9.24.1; of a cupping instrument, Sor. 1.50.
πλατύ·στομος, ος, ον [ᾰ] à large orifice, en parl. d’un vase, Geop. 9, 24, 1 ; Diosc. 1, 32.
Étym. πλ. στόμα.
πλατύστομος, breitmündig, mit breitem, weit offen stehendem Munde, mit solchem Munde sprechend, platt, breit aussprechend, wie bes. die Dorier taten.