πλατύπιλος
πλατύπιλος, with broad felt
πλᾰτύ-πῑλος, ον,
- with broad felt, κυνῆ Sch. S. OC 313.
πλατύ·πιλος, ος, ον [ᾰῠῑ] au large feutre, en parl. d’un casque, Sch.-Soph. O.C. 313.
Étym. πλ. πῖλος.
πλατύπιλος, [ῑ], mit breitem Filze, Schol. Soph. O.C. 318.