πλεῖν
πλεῖν, Att. for πλέον, v. πλείων sub fin.
1 πλεῖν, inf. prés. de πλέω.
2 πλεῖν, adv. v. πλείων fin.
2. πλεῖν comp. n. van πλείων.
πλεῖν, att. statt πλέον, mehr, Ar. Ach. 858, Eq. 444 ; s. Koen Gregor. p. 140 Pierson Moer. p. 294.